Το μυστήριο της θείας Ενανθρώπησης ( Άγιος Μάξιμος Ομολογητής)

η΄. Ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ, ἀφοῦ μιὰ φορὰ γεννήθηκε κατὰ σάρκα, γεννιέται πάντοτε ἀπὸ φιλανθρωπία πνευματικὰ σὲ ὅσους θέλουν, καὶ γίνεται βρέφος, διαπλάθοντας σ’ αὐτοὺς τὸν ἑαυτό του μὲ τὶς ἀρετές, καὶ σὲ τόσο βαθμὸ φανερώνεται, ὅσο γνωρίζει ὅτι μπορεῖ νὰ χωρέσει αὐτὸς ποὺ τὸν δέχεται, χωρὶς νὰ μικραίνει ἀπὸ φθόνο τὴ φανέρωση τοῦ μεγέθους του, ἀλλὰ σταθμίζει μὲ μέτρο τὴ δύναμη ἐκείνων ποὺ ποθοῦν νὰ τὸν δοῦν. Ἔτσι, ἂν καὶ φαίνεται πάντοτε ὁ Λόγος τοῦ Θεοῦ στὶς ἐκδηλώσεις ἐκείνων ποὺ τὸν μετέχουν ὅμως παραμένει πάντα ἀπὸ ὑπερβολὴ τοῦ μυστηρίου ἀθέατος σὲ ὅλους. Γι’ αὐτὸ ἐξετάζοντας μὲ σοφία τὸ νόημα τοῦ μυστηρίου ὁ θεῖος Ἀπόστολος λέγει, «Ἰησοῦς Χριστός, ὁ ἴδιος χθὲς καὶ σήμερα καὶ στοὺς αἰῶνες» (Ἑβρ. 13, 8), γνωρίζοντας ὅτι εἶναι πάντοτε νέο τὸ μυστήριο καὶ δὲν παλιώνει ποτὲ ἐπειδὴ περιλαμβάνεται ἀπὸ τὸν νοῦ.

Η κατάρρευση του υλισμού εξηγείται εύκολα

 

Διάλογος ενός πωλητή γλουονίων και ενός επιβάτη.

Το ότι ο υλισμός είχε κάποιο νόημα μεταξύ του δέκατου όγδοου και του δέκατου ένατου αιώνα μπορεί ίσως να γίνει κατανοητό. Όμως το ότι υπάρχει ένας σύγχρονος υλισμός μετά την εξέλιξη της φυσικής τον 20ο αιώνα είναι απολύτως ασυνήθιστο: υλισμός θα ήταν να πιστεύουμε στην ύπαρξη της ύλης και μόνο- αλλά κανείς δεν ξέρει πια τι είναι η ύλη.

Ρωτήστε έναν θεωρητικό φυσικό "τι είναι η ύλη". Η συζήτηση που θα ακολουθήσει θα πάει κάπως έτσι:

--Λοιπόν, τα πράγματα που βλέπουμε και που μέχρι πριν από εκατό χρόνια ονομάζαμε ύλη, τώρα θεωρούμε ότι αποτελούνται κυρίως από κενό...

Η ελληνική οικογένεια υπό παραίτηση

 

Βίκτορ Ιβανόφ, Οικογένεια 

Οι γονείς σήμερα διστάζουν να πουν στο ανήλικο παιδί τι είναι ωφέλιμο και τι βλαβερό, αφού οι ίδιοι αμφιβάλλουν για όλα, κάτι που είναι εντελώς της μόδας. Αν όμως ως γονιός μιμείσαι τους νέους, δεν μπορείς να επιδράσεις πάνω τους. Κι εκεί είναι το πρόβλημα.

του Βασίλη Καραποστόλη από το in.gr

Άλλοτε στην Ελλάδα, ενώ η κοινωνία διαμελιζόταν, μέσα στα σπίτια η συσπείρωση των ατόμων κρατούσε καλά. Την ώρα που τα κόμματα, οι παρατάξεις, τα συμφέροντα συγκρούονταν μεταξύ τους, η οικογένεια μαζεμένη γύρω από το τραπέζι επιβεβαίωνε πως τα μέλη της θα ζούσαν συνασπισμένα και με οδηγό τους ένα ομαδικό ένστικτο επιβίωσης.

Την εγγύηση την έδιναν οι γονείς, και τα παιδιά δεν είχαν παρά να τη δεχτούν. Να όμως που οι καιροί άλλαξαν τόσο πολύ ώστε σήμερα οι γονείς μπροστά στα παιδιά τους μασάνε τα λόγια τους. Φοβούνται μήπως κάνουν κάποιο ασυγχώρητο λάθος.

H Ελλάδα και η Δ' Σταυροφορία (sir Steven Runciman)

Η άλωση της Πόλης από τους Φράγκους. 13 Απριλίου 1204.

ΟΙ ΙΣΤΟΡΙΚΟΙ ΔΕΝ ΕΧΟΥΝ ακόμη καταλήξει σε τελικό συμπέρασμα για τους λόγους για τους οποίους άλλαξε πορεία η Δ' Σταυροφορία. Άλλοι θεωρούν, δηλαδή, ότι η αλλαγή πορείας της Σταυροφορίας και η εγκατάσταση στην Κωνσταντινούπολη της Λατινικής Αυτοκρατορίας ήταν ένα σχέδιο προετοιμασμένο από τη Βενετία και ίσως από μερικούς αρχηγούς των Σταυροφόρων, ενώ άλλοι το αποδίδουν σε λάθος της τύχης. Ίσως το ασφαλέστερο θα ήταν να πει κανείς ότι οι Ενετοί και οι Σταυροφόροι ευνοούσαν την εγκατάσταση στην Κωνσταντινούπολη φιλικής προς αυτούς κυβερνήσεως και εν συνεχεία μια σειρά απρόβλεπτα γεγονότα, για τα οποία ευθύνεται σε μεγάλο βαθμό η ανικανότητα της οικογένειας των Αγγέλων, οδήγησαν στην τραγωδία της Άλωσης της Πόλης και του διαμελισμού της Αυτοκρατορίας.

Η αποστολή των προοδευτικών είναι να κάνουν λάθη, η αποστολή των συντηρητικών είναι να εμποδίζουν τη διόρθωση του λάθους.

 

Αυτό που διακυβεύεται στη σύγχρονη πολιτιστική μάχη είναι ο ίδιος ο άνθρωπος. Στο πολύτιμο μικρό βιβλίο "Η κατάργηση του ανθρώπου", ο C.S. Lewis υποστηρίζει την ύπαρξη μιας αντικειμενικής ηθικής τάξης που οι άνθρωποι όλων των εποχών και πολιτισμών, στις πιο διαφορετικές θρησκευτικές ή φιλοσοφικές παραδόσεις, μπορούν να αναγνωρίσουν μέσω της ορθής λογικής. Μια τάξη την οποία ο άνθρωπος μπορεί να εμβαθύνει με νέες γνώσεις, αλλά στην οποία δεν μπορεί να συμβάλει με εφευρέσεις, όπως ακριβώς δεν μπορεί "να φανταστεί ένα νέο βασικό χρώμα, να δημιουργήσει έναν νέο ήλιο και ένα νέο στερέωμα". Ο Lewis προειδοποιεί για την ανάδυση κοινωνικών καινοτόμων - των Conditioners - οι οποίοι, υψώνοντας τη σημαία του υποκειμενισμού, υποστηρίζουν ότι η αντικειμενική τάξη μπορεί να μετασχηματιστεί και να αντικατασταθεί αυθαίρετα. Όταν οι Συντηρητές, "οπλισμένοι με τις εξουσίες ενός κράτους που τα περιλαμβάνει όλα και μιας ακαταμάχητης επιστημονικής τεχνολογίας" καταφέρουν να διαμορφώσουν μια γενιά, η ανθρωπότητα θα έχει πάψει να υπάρχει. Η τελική προέλευση κάθε ανθρώπινης δράσης θα πάψει να είναι κάτι δεδομένο, θα γίνει κάτι που μπορεί να χειραγωγηθεί.

Μεταφυσική και πολιτισμός - Livio Cadè

 

"Καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι για να εξακολουθήσουν να ζουν σε οργανωμένες κοινότητες, οι άνθρωποι πρέπει να ξαναβρούν τη συνείδηση του μεταφυσικού θεμελίου της ύπαρξής τους... Για να αισθανθούν ότι η πνευματικότητα είναι το απαραίτητο θεμέλιο κάθε ηθικής, κάθε εμπιστοσύνης και ευθύνης και κάθε αίσθησης του δικαίου και της ανθρωπιάς, ο άνθρωπος πρέπει να ξαναβρεί τη συνείδηση ότι είναι ένα άτομο που ζει με χάρη και φιλοδοξεί να λυτρωθεί. Αυτή η πεποίθηση επιβάλλεται τελικά σε όποιον μελετά τον πολιτισμό".

Αν βάλουμε αυτά τα λόγια, τα οποία ο Huizinga έγραψε το '43, απέναντι στο φως, θα δούμε να αναδύεται ένας έμμεσος συλλογισμός: ο άνθρωπος είναι ένα μεταφυσικό ον - κάθε πολιτισμός θεμελιώνεται στον άνθρωπο - κάθε πολιτισμός έχει μεταφυσικά θεμέλια. Θα μπορούσαμε να δεχτούμε το συμπέρασμα μόνο από την προϋπόθεση ότι ο άνθρωπος έχει με το σύμπαν, με το πεπρωμένο του, με το θάνατο, μια μεταφυσική σχέση. Από αυτό εξαρτάται η τάξη της κοινότητας, το ότι έχει ψυχή. Το να αποξενωθεί κανείς από αυτό το θεμέλιο σημαίνει να πέσει σε αταξία, να παρακμάσει από μια οργανωμένη κοινότητα σε μια απλή κοινωνία ή ένωση ευκαιρίας.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Φωτογραφία Tommy Ingberg

”Η μετατροπή του ανθρώπου από ελεύθερο υποκείμενο

Ο μετασχηματισμός του ανθρώπου από ελεύθερο υποκείμενο, που εξιδανικεύεται στον ορισμό του πολίτη ως φορέα καθολικών δικαιωμάτων που πρότεινε η Γαλλική Επανάσταση, που θεωρείται φυσικά ελεύθερος από το αμερικανικό σύνταγμα, δεσμευμένος στην επιδίωξη της ευτυχίας, είναι ένα κοσμικό σχέδιο που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, κληρονόμος του Διαφωτισμού και της πρώτης επιστημονικής επανάστασης, που προαναγγέλθηκε τον 17ο αιώνα από τη σκέψη του Μπέικον, του Ντεκάρτ και του Σπινόζα.

Λύκος και αμνός

 

Image by Jonny Lindner from Pixabay

Από τον Φαίδρο και μετά, ο λύκος και το αρνί έχουν γίνει το παράδειγμα της βίας του ισχυρότερου πάνω στον πιο αδύναμο. Της υπεκφυγής. Της κατάχρησης και της καταπίεσης.

Τώρα, ο Λατίνος ποιητής πήρε το παράδειγμα του από την πραγματικότητα. Ή μάλλον από το χρονικό. Και, κατά πολλούς τρόπους, από ένα αυτοβιογραφικό χρονικό. Διότι πίσω από τη μάσκα του λύκου, δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς το πρόσωπο του Σεγιάνου. Του ισχυρού έπαρχου των πραιτωριανών στον οποίο ο Τιβέριος είχε αναθέσει τη διοίκηση της Ρώμης. Ενώ εκείνος, ο αυτοκράτορας, κυβερνούσε τον ρωμαϊκό κόσμο από τις βίλες του στο Κάπρι, τη Σπερλόγκα... Και τον κυβερνούσε, έστω και καλά, γιατί ο Τιβέριος, εκτός από άριστος στρατηγός, ήταν και ικανός διαχειριστής. Αλλά όχι στην πρωτεύουσα. Όχι στη Ρώμη. Επειδή την απεχθανόταν θερμά. Και του το ανταπέδωσε κι αυτή. Οπότε... παίρνεις τον Σεγιάνο, και την έχεις.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

 

Εικόνα από Tommy Ingberg (https://www.photographyoffice.com/blog/2011/10/reality-rearranged-black-and-white-surrealist-photography-by-tommy-ingberg)

Τέλος Αυγούστου- η δύναμη της τηλεόρασης και της προγνωστικής επικοινωνίας. Ο Τύπος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι κατηγορηματικά: "μαύρο σημάδι" στους δρόμους, τους αυτοκινητόδρομους, τους σταθμούς για έναν εντυπωσιακό αριθμό παραθεριστών - το εποχιακό προσόν των καταναγκαστικών καταναλωτών διακοπών και αποταμιεύσεων - που επιστρέφουν στην πατρίδα τους με πλοία, τρένα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα. Εντυπωσιακοί αριθμοί, εξίσου εντυπωσιακή είναι η ικανότητα να υπομένουν την ταλαιπωρία, τη ζέστη, τα υπερβολικά έξοδα, τις καθυστερήσεις, το πλήθος, τις ουρές ακόμη και για παγωτό, με αντάλλαγμα τις ολιγοήμερες διακοπές, τη μαγική λέξη που σημαίνει απουσία, έλλειψη.

Η σύγχρονη φιλοσοφία είναι ο προθάλαμος της κόλασης

 

Η σύγχρονη φιλοσοφία είναι ο προθάλαμος της κόλασης. Πώς γίνεται να μην έχει παρατηρήσει κανείς ότι "ο βασιλιάς είναι με τα εσώρουχα"; Από τον Ντεκάρτ, τον Καντ και τον δυσοίωνο μάγο Χέγκελ μέχρι τους Έκο και τον Galimberti: για τους σύγχρονους φιλοσόφους "η αλήθεια δεν υπάρχει".

 

Φιλοσοφία, λένε οι καθηγητές στους μαθητές τους στο λύκειο, είναι η αγάπη για τη γνώση, από το ελληνικό φιλείν, αγαπώ, και σοφία. Πολύ καλά. Αλλά αυτό που δεν λένε συνήθως οι καλοί αυτοί καθηγητές στους μαθητές τους, οι οποίοι δεν γνωρίζουν ακόμη τον κλάδο που πρόκειται να εξερευνήσουν, είναι ότι αυτή η αγάπη δεν απευθύνεται σε κανένα είδος γνώσης, σε μια σχετική και υποκειμενική σοφία, γιατί σε αυτή την περίπτωση ο καθένας θα είχε τη δική του γνώση, ενώ το βασικό χαρακτηριστικό του ανθρώπου είναι η λογική, και η λογική απαιτεί από αυτούς που την αναζητούν, να ξέρουν τι να ψάξουν, έστω και σε αδρές γραμμές, και να μην περιπλανώνται εδώ κι εκεί: όπως κάνουν οι λεγόμενοι σύγχρονοι φιλόσοφοι. 

Τί κάνει ένας εκπαιδευτής Συμπεριληπτικής Σεξουαλικής αγωγής;

Πρώην δασκάλα Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης στη Planned Parenthood περιγράφει τους τρόπους που καθοδηγούν τα παιδιά.

Αυτό το καιρό ο «σύγχρονος» εκπαιδευτικός οφείλει να κάνει ένα μεταπτυχιακό στο θέμα της εποχής. Στη «Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση». Για να βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν δεξιότητες που δεν είχαν οι άλλες γενιές. Πρόκειται μεταπτυχιακά χωρίς προϋποθέσεις συμμετοχής, που μέσα σε λίγες ώρες σε κάνουν ικανό να φέρεις τα πάνω κάτω στη ψυχή των παιδιών. Όποιος θέλει επιμορφώνεται. Δεν εξετάζονται ο ψυχισμός, τα κίνητρα, οι ικανότητες, οι στόχοι. Μορφώνεται «για το καλό των παιδιών»…

Χακάν Φιντάν και Ιμπ. Καλίν: Οι άνθρωποι του Ερντογάν... ακτινογραφία από Τούρκο

Στη φωτογραφία: Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (R) με τον Hakan Fidan (L) στο παλάτι Cankaya
στις 3 Ιουνίου 2023. (Φωτογραφία Adem Altan/AFP μέσω Getty Images)

του Burak Bekdil

3 Αυγούστου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: Erdoğan's Most Eminent Men: Turkey's New Spymasters

Μετάφραση από defence-point.gr 

Καθώς ο μετεκλογικός κουρνιαχτός κατακάθεται στην Τουρκία, η διεθνής κοινότητα έχει στρέψει την προσοχή της σε δύο βασικούς διορισμούς που ανακοίνωσε ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στις 28 Μαΐου κέρδισε την 17η εκλογική νίκη του σε 21 χρόνια και εισήλθε στην τρίτη δεκαετία του στην εξουσία. Είναι ο νέος υπουργός Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Hakan Fidan. και ο νεοδιορισθείς επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Ibrahim Kalın, επίσης έμπιστος του Ερντογάν.

Και οι δύο άνδρες έχουν ενδιαφέρουσες και εντυπωσιακές καριέρες. Το πώς και οι δύο έχουν γίνει οι μόνοι δύο άνθρωποι που κάνουν πολιτική και μοιράζονται την εξουσία με τον Ερντογάν είναι διαφωτιστικό, ειδικά εκεί όπου οι καριέρες τους διασταυρώθηκαν υπό τον πρόεδρο.

Ο πόλεμος για οκτώ δισεκατομμύρια μυαλά

 

Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων με σκοπό τον έλεγχο του μυαλού τους. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας. (Πηγή εικόνας: iStock)

του J.B. Shurk

19 Φεβρουαρίου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: The War for Eight Billion Minds

Μεταξύ των σοβαρών κινδύνων που αντιμετωπίζουμε σήμερα περιλαμβάνονται οι συγκεντρωτικές κυβερνήσεις που μικροδιαχειρίζονται την κοινωνία, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική ενός παγκόσμιου πολέμου, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική επιβεβλημένης παράδοσης, και η αντικατάσταση της εμπεριστατωμένης συζήτησης και της ελευθερίας του λόγου με κρατικά εγκεκριμένες «ρητορικές» και με λογοκρισία: η ολοκληρωτική διακυβέρνηση φαίνεται να μην απέχει μακριά. Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων που σκοπεύει στον έλεγχο του μυαλού τους.

Οι ραγδαίες εξελίξεις που μας κατακλύζουν μοιάζουν ότι δύνανται να αποβούν καταστροφικές. Σε διάστημα λίγων ετών, ο κόσμος έχει υποστεί την πανδημία COVID-19, τα υποχρεωτικά κρατικά λοκντάουν, την ακραία οικονομική αστάθεια, τις ελλείψεις αγαθών και τις προσπάθειες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ να εκμεταλλευτεί αυτόν τον καταρράκτη κρίσεων ως δικαιολογία για να ξεκινήσει μια δομική «Μεγάλη Επαναφορά» όπου η παγκόσμια κατανάλωση τροφίμων και ενέργειας θα ρυθμίζεται αυστηρά σύμφωνα με τους στόχους της «κλιματικής αλλαγής» μιας μη εκλεγμένης κλίκας. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας.

Χωρίς την κάθαρση του νου, υπάρχει μόνο ανοησία

Άγιος Δημήτριος του Ροστόφ (28 Οκτωβρίου)

Παρακάτω παραθέτω λίγη ακόμη από τη μετάφραση μου (από τα ρωσικά) ενός έργου του Αγίου Δημητρίου του Ροστόφ σχετικά με το θέμα της γνώσης, της λογικής και του νου. Ο αναγνώστης μπορεί να βρει το προηγούμενο άρθρο του Αγίου Δημητρίου για το θέμα αυτό, εδώ - "Ένας αληθινός νους και ένας κακός νους".

Το θέμα της αληθινής γνώσης και της κατανόησης είναι ζωτικής σημασίας για την εποχή μας. Όπως προκύπτει από τα γραπτά του Αγίου Δημητρίου, η λογική που δεν έχει καθαρθεί από το Άγιο Πνεύμα παραμένει διεφθαρμένη και δεν αποφέρει κανένα έως ελάχιστο όφελος. Η ανθρώπινη γνώση είναι πλήρης και ωφέλιμη όταν ενώνεται με την αληθινή πνευματική γνώση και κατανόηση. Όταν αυτά τα δύο αποσυνδέονται, είναι πολύ πιθανό η πρώτη να γίνει "βρωμερή" και διεφθαρμένη. Ωστόσο, ένα από τα συμπτώματα της νεωτερικότητας είναι η φαινομενική απομάκρυνση της γνώσης - των επιστημών σε όλες τις μορφές τους - από τη μόνη καθαρή πηγή της λογικής και της γνώσης - τον Θεό. Σε τελική ανάλυση, η πίστη στον Θεό είναι η Επιστήμη των επιστημών και η πίστη σ' Αυτόν είναι ο ύψιστος λόγος.

Ο Σενέκας ξαναγράφει την επιστολή για την ευτυχία

Αγαπητέ Λουκίλιε, τι κάνεις τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά; Δεν θα ήθελα να σε ταλαιπωρήσω με τα ενθαρρυντικά γράμματά μου και να σου χαλάσω τις βαρετές γιορτές. (Ναι, είπα βαρεμάρα, δεν είπα χαρά, για να παραθέσω τα λόγια του Franco Califano). Τώρα που μπαίνουμε στην οξεία φάση των γιορτών, θα ήθελα να επικαιροποιήσω την επιστολή μου για την ευτυχία. Θα ανταλλάξετε ένα βουνό ευχές για ευτυχία, μια μαζική προληπτική τελετουργία που δηλώνει πόσο πρωτόγονος είναι ο νεωτερισμός σας. Ευχές de visu και πάνω απ' όλα μέσα από αυτά τα γράμματα-νάνους που ονομάζετε whatsapp, sms ή αφήνοντας φωνητικά μηνύματα, πάντα με αυτό το κολασμένο μαραφέτι που κάνει το επιστολικό μου ξεπερασμένο. Μη μου πεις, αγαπητέ Λουκίλιε, ότι είμαι ο συνήθης σχολαστικός με τις μικροπρεπείς περγαμηνές μου- ευτυχώς που δεν έχω κινητό τηλέφωνο, αλλιώς θα σου έκανα καταιγίδα και δεν θα είχες άλλη επιλογή από το να μπλοκάρεις την επαφή...

Κλιματική αλλαγή με λανθασμένους αριθμούς (Norman Fenton)

Η απάτη "τουλάχιστον 95% βεβαιότητα της ανθρωπογενούς θέρμανσης"

Τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει ο αριθμός

Το 2015 ήμουν ένας από τους παρουσιαστές του ντοκιμαντέρ του BBC Climate Change by Numbers. Η σύνοψη της εμπειρίας μου περιγράφεται εδώ.

Ο συγκεκριμένος "αριθμός της κλιματικής αλλαγής" που μου ζητήθηκε να εξηγήσω ήταν ο αριθμός 95: συγκεκριμένα, αφορούσε τον ισχυρισμό που διατυπώθηκε στην έκθεση της IPCC για το 2013 ότι "τουλάχιστον υπάρχει 95% βαθμός βεβαιότητας ότι πάνω από το ήμισυ της πρόσφατης αύξησης της θερμοκρασίας είναι ανθρωπογενής".

Η "πρόσφατη αύξηση της θερμοκρασίας" αφορούσε την περίοδο 1950-2010. Έτσι, ο ισχυρισμός αφορά την πιθανότητα να προκαλούν οι άνθρωποι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης της θερμοκρασίας.

Το θρησκευτικό φαινόμενο του LGBTQ-ισμού

 

Του π. Ζαχαρία Lynch

Κάθε άνθρωπος έχει μια κοσμοθεωρία - αρχές, πεποιθήσεις και μια σχολή σκέψης - με την οποία αντιμετωπίζει και βιώνει τον κόσμο που τον περιβάλλει και τα γεγονότα του, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο κυβερνά το άτομό του. Τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον στις "δυτικές" κοινωνίες, η κοσμοθεωρία είναι αυτοεπιλεγμένη και έτσι για τους περισσότερους ενήλικες γίνεται πράξη της βούλησης.

Αγαμία του Κλήρου (Ν. Θ. Μπουγάτσος)

 Κρήτη, εσωτερικό σπιτιού στο χωριό Λάκκοι, 1911  (Frédéric Boissonnas)

 

Κατά την Π. Διαθήκη, οι Ιερείς και Αρχιερείς των Ιουδαίων ήταν έγγαμοι.

Στην Καινή Διαθήκη, μόνο ο Απόστολος Παύλος κάνει λόγο για γάμο των διακόνων, των Πρεσβυτέρων και των Επισκόπων. («Διάκονοι έστωσαν μιας γυναικός άνδρες, τέκνων καλώς προϊστάμενοι και των ίδιων οικιών» (Α' Τιμ. Γ' 12). «Καταστήσης κατά πόλιν πρεσβυτέρους, ως εγώ σοι διεταξάμην, ει τις εστίν ανέκκλητος, μιας γυναικός ανήρ, τέκνα έχων πιστά μη εν κατηγορία ασωτίας ή ανυπότακτα». (Τίτ. Α' 5-6). «Δει ουν τον επίσκοπον ανεπίληπτον είναι, μιας γυναικός άνδρα… Του ιδίου οίκου καλώς προϊστάμενον, τέκνα έχοντα εν υποτογή μετά πάσης σεμνότητος· ει δε τις του ιδίου οίκου προστήναι ουκ οίδε, πώς Εκκλησίαις Θεού επιμελήσεται;» (Α' Τιμ. Γ’ 2, 4, 5 ).

«Το γίγνεσθαι της προσωποκεντρικής προσέγγισης». Mια προσωποκεντρική αντίληψη του Προσώπου

On Becoming a Person -Centred Approach

A Person-Centred Understanding of the Person

published in: Παιδαγωγική Επιθεώρηση (Educational Review) 31 (2001) 195-214

orig.: Schmid, Peter F., On Becoming a Person-Centred Approach. A Person-Centred Understanding of the Person, in: Thorne, Brian / Lambers, Elke (eds.),  Person-Centred Therapy. European Perspectives, London (Sage) 1998, 38-52

Mετάφραση στην Ελληνική: Γρηγόρης Μουλαδούδης, 2000
Translation into Greek: Grigoris Mouladoudis, Thessaloniki, 2000

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Carl_Rogers.jpg

Στην εποχή μας πάρα πολλοί ψυχολόγοι θεωρούν προσβολή,

εάν κατηγορηθούν ότι λαμβάνουν υπόψη τους φιλοσοφικές ιδέες.

Δεν μπορώ παρά να προβληματιστώ για τη σημασία αυτού που παρατηρώ.

Carl Rogers (1961b, 163).

Για την προσωποκεντρική προσέγγιση είναι αποφασιστικής σημασίας να εκφράσει με ένα θεμελιακό τρόπο σε ποια αντίληψη του ανθρώπου πρέπει να βασίζεται η θεωρία και η πρακτική της και να καθιερώσει με αυτό τον τρόπο μια βασική ανθρωπολογική θέση¹. Εάν δεν το κάνουμε αυτό, θα εκτεθούμε αναπόφευκτα στη λογική επαναπροσέγγιση ότι απλώς αποκτούμε, ως προσωποκεντρικοί επαγγελματίες, κλινικές δεξιότητες ως τεχνικές.

Τι γίνεται αν η υγρή κοινωνία είναι μια τρύπα στο νερό;

 

Ο κόσμος έχει εισέλθει στην τρίτη χιλιετία με μια βασική ιδέα, ρευστή και εμμονική, παγκόσμια και ασύλληπτη: την υγρή νεωτερικότητα. Πριν από είκοσι χρόνια, στο τέλος της προηγούμενης χιλιετίας, ένας κοινωνιολόγος από την Ανατολή, ο Zygmunt Bauman, δημοσίευσε το δοκίμιό του Liquid Modernity, το οποίο μεταφράστηκε στην αλλαγή της χιλιετίας στον μισό κόσμο και στην Ιταλία από την Laterza. Ξεκίνησε ένα μαρτύριο, πρώτα διανοητικό και στη συνέχεια μιντιακό, για την παγκόσμια έλευση της ρευστότητας, στην οποία σύντομα προστέθηκαν και άλλα συνακόλουθα που ξεφούρνισε ο Bauman σε ισάριθμα βιβλία: υγρή κοινωνία, υγρή αγάπη, υγρή ζωή, υγρή τέχνη, υγρή επιτήρηση, υγρός φόβος και ούτω καθεξής. Ένα επίμονο μάντρα από το οποίο δεν έχουμε απελευθερωθεί και το οποίο κανείς δεν αμφισβητεί. Ακόμα και η αμφιφυλόφιλη ηθοποιός Kristen Stewart, παρουσιάζοντας τη νέα της lgbt ταινία, λέει ότι "πιστεύει στο υγρό σεξ". Ο Bauman είναι ένας από τους σπάνιους συγγραφείς που διαβάζει και αναφέρει ο Πάπας Bergoglio, ειδικά για το θέμα των απορριπτόμενων ζωών, που ρευστοποιούνται από την εγωιστική κοινωνία: η αναγωγή της χριστιανικής πίστης στην κοινωνιολογία συνεπάγεται ως συνέπεια την αντικατάσταση της σκέψης, της θεολογίας και της φιλοσοφίας, με την ποπ κοινωνιολογία, ίσως ριζοσπαστική, όπως ήταν του Bauman. Κάποια ειρωνεία διαφεύγει σε αυτόν τον νέο κοσμικό Άγιο Τζενάρο με το θαύμα της παγκόσμιας ρευστοποίησης.

Ο καπιταλισμός του Μεφιστοφελή. Το τέλος της εργασίας (Roberto Pecchioli)

 

Το τέλος της εργασίας είναι ο τίτλος ενός διάσημου δοκιμίου του Jeremy Rifkin το 1995, στο οποίο ο Αμερικανός κοινωνιολόγος προφήτευε ότι η τρίτη βιομηχανική επανάσταση που βρισκόταν τότε σε εξέλιξη, αυτή της εμφάνισης των υπολογιστών, θα άφηνε πίσω της μια κληρονομιά διαρθρωτικής ανεργίας. Μια εύκολη προφητεία, λαμπρή στη διάγνωσή της, οξεία στην πρόγνωσή της και φτωχή στη θεραπεία της, αφού η μόνη λύση που προτεινόταν ήταν η μείωση των ωρών εργασίας, η οποία θα ήταν δυνατή μόνο στο τέλος μιας βαθιάς αλλαγής παραδείγματος από τη λογική του κέρδους και της κυριαρχίας που κινεί τον σύγχρονο καπιταλισμό. Ωστόσο, από τον Rifkin πρέπει να ξεκινήσουμε για μια ματιά στο παρόν και στο εγγύς μέλλον, στο οποίο η πρόβλεψή του γίνεται δραματική πραγματικότητα.

Ο πρώτος νόμος της εξουσίας

 Από τον Marcello Veneziani | 20 Αυγούστου 2023

Αναρωτιέστε γιατί είναι τόσο δύσκολο να κυβερνήσετε την Ιταλία και να πετύχετε σπουδαία πράγματα όταν αναλαμβάνετε έναν υπεύθυνο ρόλο. Δεν είναι ζήτημα δεξιάς ή αριστεράς- μπείτε στο θέμα σαν να μπαίνετε σε ένα πλοίο ή σε ένα τζαμί, αφήνοντας τα παλιά παπούτσια της δεξιάς και της αριστεράς στο κατώφλι. Μπείτε ξυπόλητοι, όπως οι ξυπόλητοι Καρμελίτες¹, και θα γνωρίσετε την αλήθεια.

Ο αδυσώπητος νόμος που σκοτώνει κάθε θέληση να επηρεάσεις και να αλλάξεις τα πράγματα, να σχεδιάσεις και να πετύχεις, είναι ένας και ισχύει ιδιαίτερα για τις άρχουσες τάξεις- primum, κάλυψε τον κώλο σου. Αυτός είναι ο κανόνας της βασίλισσας που εκτρέπει τις προθέσεις και τις ενέργειες για να τις διοχετεύσει όλες εκεί, στην πιο δύσκολη άσκηση ισορροπίας, πρόληψης και αυτοσυντήρησης. Το να καλύπτεις τον κώλο σου είναι το a priori της εξουσίας, η προϋπόθεση για να είσαι μέλος της άρχουσας τάξης, όπως το να βάζεις τη ζώνη ασφαλείας πριν ξεκινήσεις. Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση στην Ιταλία δεν πιέζει τους κυβερνώντες για γεγονότα και αποτελέσματα, αλλά τους στήνει ενέδρες για να τους ρίξει. Συνεπώς, πριν από την καλή διακυβέρνηση, πρέπει να καλύψει κανείς τα οπίσθιά του.

Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου: Δεν υπάρχει ηθικός λόγος για τον οποίο οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να επιδοτούν μεταμοσχεύσεις μήτρας για άνδρες

Photo By BSIP/UIG Via Getty Images

Του JOSEPH MACKINNON |18 Αυγούστου 2023

Ο Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος έχει διατυπώσει την άποψη ότι δεν υπάρχει κανένας ηθικός λόγος για τον οποίο οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να επιδοτούν την παροχή μήτρας από νεκρές ή ζωντανές γυναίκες σε τραβεστί, ώστε να μπορούν να κυοφορούν μωρά.

Μια εργασία με κριτές που δημοσιεύθηκε στο AMA Journal of Ethics τον Ιούνιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, "ακόμη και αν υπάρχουν όρια στις επιδοτήσεις, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι κανένα ηθικό εμπόδιο δεν στέκεται εμπόδιο στη δικαιολόγηση των επιδοτήσεων για UTx [μεταμόσχευση μήτρας] για ορισμένες τρανς γυναίκες και τρανς άνδρες, όπως ακριβώς δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα απολύτως πειστικό επιχείρημα κατά της κυοφορίας ενός παιδιού μέσω UTx".

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩ

Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο διαπραγματεύεται ένα θέμα που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα: την επιφανειακή «αποναζιστικοποίηση» της σύγχρονης Γερμανίας – την επιπόλαιη δηλαδή θεώρηση πως η χώρα δεν έχει πια καμία σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της. Ειδικά αφού τα πρώην ηγετικά στελέχη της «Υπηρεσίας Ασφαλείας» των ναζί, κατάφεραν εντυπωσιακά συχνά να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους στη Δυτική και σήμερα Ομοσπονδιακή Γερμανία – με περισσότερο ή λιγότερο άμεμπτο τρόπο.

.
Ανάλυση Βασίλης Βιλάρδος

Πριν από μερικά χρόνια, εκδόθηκε στη Γαλλία ένα βιβλίο με το τίτλο «Ελεύθερος να υπακούω» (Libres d’ obéir) – ένα δοκίμιο ενός Γάλλου ιστορικού, το οποίο έχει ήδη αναταράξει τα νερά, παρέχοντας ορισμένα σημαντικά στοιχεία που συμβάλουν στο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα της ενδεχόμενης αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ο Γάλλος είναι καθηγητής στη Σορβόννη, με πολλές εκδόσεις βιβλίων για την εποχή των Ναζί – ενώ σήμερα θεωρείται ως ο σημαντικότερος ειδικός της χώρας του, σχετικά με τις ιδεολογικές βάσεις της ναζιστικής κυριαρχίας (χωρίς να στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη ιδεολογία που να την εφαρμόζει απαρέγκλιτα, δεν μπορεί ποτέ να κυριαρχήσει κανένα πολιτικό κόμμα).

Ο Θεός στην Πατερική σκέψη (Ταυτότητα ουσίας (κεφάλαιο 11ο - G.L.Prestige) - 2)

 

Είναι βολικό στο σημείο αυτό να αναφερθούμε στην επέκταση της διδασκαλίας του Αθανασίου σχετικά με τον Υιό στο τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας. Το Άγιο Πνεύμα, λέει (ad Serap. 1 .2), έχει την ίδια ενότητα με τον Υιό που έχει ο Υιός με τον Θεό Πατέρα, αν και, όπως επισημαίνει με σκωπτική διάθεση, ο Αρειανοί θεωρούσαν το Πνεύμα ως πλάσμα· ή, διερωτάται, πρέπει να συμπεράνουμε ότι η Τριάδα δεν είναι τριάδα αλλά δυάδα, και μετά από αυτό η δημιουργία; Όπως ο Υιός που είναι μέσα στον Πατέρα και στον οποίο είναι και ο Πατέρας, δεν είναι κτίσμα, αλλά ανήκει στην ουσία του Πατέρα, έτσι και το Πνεύμα που είναι μέσα στον Υιό, και στο οποίο είναι και ο Υιός, δεν πρέπει να συγκαταλέγεται στα δημιουργήματα (ο.π. I. 21). Αν πάλι ο Υιός, εφόσον είναι έξω από τον Πατέρα, ανήκει στην ουσία Του, προκύπτει αναγκαστικά ότι και το Πνεύμα, που λέγεται ότι είναι έξω από τον Θεό, ανήκει επίσης στην ουσία του Υιού (ο.π. I. 25). Ο Αθανάσιος στηρίζει το επιχείρημά του, εκτός από την άφθονη παράθεση της Γραφής, σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι το Άγιο Πνεύμα ασκεί θεϊκές λειτουργίες στο δικό Του Πρόσωπο, ιδιαίτερα στη δημιουργία και στον αγιασμό- είχε χρησιμοποιήσει παρόμοια επιχειρήματα για την υπεράσπιση της θεότητας του Υιού. Συνοψίζει το θέμα (ο.π.  I. 33) λέγοντας ότι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός δίδαξε τη γυναίκα της Σαμάρειας, και μέσω αυτής δίδαξε εμάς, την τελειότητα της αγίας τριάδας ως αδιαίρετης και ενιαίας θεότητας.

Συμβουλευτικό Εγχειρίδιο. Κεφάλαιο 2ο. Ο Νους (ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ)

Γραμμένο πάνω στην Σκυροπούλλα είναι μια δημιουργία "εκ του μηδενός". Μια αρχιερατική παράκληση προς τον άγιο ήταν η αιτία να προκύψει ένας θυσαυρός γνώσης. "Εγκαταλελειμένος" πάνω στο ερημονήσι της Σκυροπούλας ο άγ. Νικόδημος εργάζεται πλέον σε χειρωνακτικές εργασίες, σαν ένας απλός εργάτης. Ο ερημικός πελεκάνος με την καταπληκτική μνήμη στερείται όχι απλώς γραφική ύλη αλλά τροφής. Μετά από πολύ πίεση, ο άνθρωπος του θεού, παρέδωσε ακόμη μια εθνική κληρονομιά.  

«αφού συγκεντρώθηκα στον εαυτό μου και συγκέντρωσα ολα όσα ηταν τυπωμένα στη μνήμη μου από την ανάγνωση και στον πίνακα της φαντασίας, κατά τον Αριστοτέλη, ή κατά τον Πρόκλο στους ιερούς τόπους του νου μου, και όλα αυτά αφού τα αναζωγράφησα, όπως λένε οι Πλατωνικοί, τα χάραξα σ' αυτό το Συμβουλευτικό, όπως θα το έλεγες εσύ, Υπομνηματικό, όπως θα το έλεγα εγώ, το οποίο αποστέλλω σαν ένα πνευματικό γλύκισμα... για τις πολλές χάρες που μου εκανες». (Συμβουλευτικό εγχειρίδιο, σ. 16-17)

Το κείμενο που δημοσιεύεται είναι από την έκδοση της Συνοδίας Σπυρίδωνος ιερομονάχου. Ιερά καλύβη "Άγιος Σπυρίδων Α΄", Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.

Κεφάλαια περι διακρίσεως παθών και λογισμών (Εύαγριος Ποντικός)

Για τον Εύαγριο διαβάστε εδώ  .

Το σύνδρομο του Stormtrooper αποπλάνησε τη Δύση

Μετατρέψαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία σε παραμύθι.

Θυμάστε τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers από τις ταινίες Star Wars, που περιφέρονταν με τις λευκές πλαστικές πανοπλίες τους; Όταν ο Obi-Wan Kenobi στην αρχική ταινία έλεγε ότι κανείς άλλος δεν ήταν τόσο ακριβής όσο οι αυτοκρατορικοί Stormtroopers, έκανε σαφώς ένα αστείο που ο Luke Skywalker ήταν πολύ βρεγμένος πίσω από τα αυτιά για να το πιάσει. Το μόνο πράγμα που ξεκαθαρίζουν αυτές οι ταινίες για τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers είναι ότι δεν θα μπορούσαν να χτυπήσουν την πλατιά πλευρά ενός Death Star ακόμα και αν στέκονταν σε απόσταση ενός womp-rat από αυτό. Η δουλειά τους είναι να γεμίζουν τον αέρα με πυρά και να αστοχούν. Κάνουν αυτή τη δουλειά πολύ αποτελεσματικά.

Η Κοίμηση της Παναγίας Μητέρας μας

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Η Κοίμηση της Θεοτόκου, περ. 1567, τέμπερα σε ξύλο, 61,4x45 εκ., Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σύρου, Ερμούπολη

Η Παναγία ήταν πενήντα εννέα χρονών, όταν ήρθε η ώρα της να πεθάνει· το πώς τώρα έγινε αυτό, θα το μάθουμε σ' αυτή τη διήγηση. Η Παναγία όταν επήγε στο Ιερό τριών χρονώνε ήτανε και έζησε στο Ιερό δώδεκα χρόνια, κι ωσότου να γεννήσει το Χριστό κυλίστηκε ακόμη ένας χρόνος· έκανε και με το Χριστό τριάντα δύο χρόνια και ύστερα απ' το γυιο της έζησε άλλα ένδεκα, οπού όλα μαζί είναι χρόνια πενήντα εννέα. Όταν έφτασε στα χρόνια τούτα η Παναγία, τρεις ημέρες εμπροστά απ' τη θεία της Κοίμηση, της επαρουσιάστη ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, κρατώντας ένα φοινικόκλαδο στο χέρι, και της λέει· «μάθε, Κυρία Θεοτόκε, πως μετά τρεις ημέρες από σήμερα σε μεταθέτει ο Κύριος από τούτη τη γη στους ουρανούς του· γι' αυτό θα πρέπει να ταχτοποιήσεις τον εαυτό σου, να έχεις έτοιμα και όλα τα νεκρικά σου, και να αναμένεις την ώρα που θε νάρθει ο Γυιος σου για να παραλάβει την αγιασμένη σου ψυχή». Κι όταν τ' άκουσε αυτά η Παναγία, σηκώθηκε αμέσως και επήγε κι ανέβηκε στο όρος των Ελαιών, εκεί οπού ο Γυιος της αναλήφτηκε, και -θαύμα παράδοξο- οπού όλα τα δέντρα εκείνου του βουνού εγείραν εμπροστά της και την προσκύνησαν. Και εκείνη, στον ουρανό υψώνοντας τα χέρια της, αρχίνησε να προσεύχεται μ' αυτά τα λόγια· «Γυιε μου, μοναχοπαίδι μου πολυτίμητο, εσύ οπού καταδέχτηκες τη γαιώδη σου φανέρωση, με σάρκα και κόκκαλα βγαίνοντας απ' τα δικά μου αίματα, εσύ παράλαβέ με τώρα και στη Βασιλεία σου· φτάνει σε μένα ο χωρισμός οπού κυλίστηκε ανάμεσά μας, μου φτάνει Γυιε μου η στέρησή σου· πράξε υπέρτερος όντας κατά το άγιο θέλημά σου. Όπου βρίσκομαι εγώ, εκεί και ο δικός μου διάκονος βρίσκεται· τα λόγια σου ετούτα και εγώ τα λέω Γυιε μου, και όπου βρίσκεσαι εσύ, αγαπημένε μου, εκεί και μένα αξίωσέ με να έρθω, εμένα οπού η καρδιά μου είναι γιομάτη από θλίψη για την αγάπη σου». Με τέτοια λόγια προσευχήθηκε η Παναγία και κατέβηκε απ' το όρος εκείνο και πισωγύρισε στο σπιτικό της οπού βρισκότανε στο χωριό Γεθσημανή· είχε μάλιστα όλα κι όλα δυο φορέματα, οπού το ένα το εφόρηγε και το άλλο τόκανε χάρισμα σε μια φτωχούλα γειτόνισσά της, όπου έμενε εκεί κοντά της. Και ήτανε εκεί κοντά και ο απόστολος Πέτρος μαζί με τον Ιωάννη το Θεολόγο, οπού ακόμη δεν είχαν από εκείθε ξεμακρύνει. Και τούτο γιατί ο μεν Πέτρος είχε μεγάλη πίστη στην Κυρία Θεοτόκο, ο δε Ιωάννης ήτανε ωσάν υιοθετημένος της υιός, και δεν έφευγαν από κει πέρα μακρύτερα, μόνο και μόνο για να υπηρετούν την Παναγία. Την τρίτη ημέρα, λοιπόν, εκεί οπού δίδασκαν αυτοί το λόγο της αλήθειας, τους άρπαξε ολάξαφνα και τους δυο τους ένα σύγνεφο και τους έφερε στη Γεθσημανή, στο σπίτι της Παναγίας· αυτό έγινε και με όλους τους άλλους αποστόλους. Τότε ήτανε και ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, και ο διδάσκαλός του ο Ιερόθεος, και ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, και τους αρπάζει και αυτούς μια νεφέλη και τους συνάζει όλους μαζί στη Γεθσημανή. Και η Παναγία εκείνη τη στιγμή οπού τους αντίκρυσε καταχάρηκε παρευθύς απ' τα φυλλοκάρδια της και τους λέει· «καθήστε, παιδιά μου, να σας αποχαιρετήσω, γιατί σήμερα φεύγω και ανέρχομαι στον υιό μου τον αγαπημένο· γιατί ο άγγελος ο Γαβριήλ, οπού σε μένα ευαγγελίστηκε κάποτε τη σύλληψη του γυιου μου και την άσπιλή μου μητρότητα, ήρθε και πάλι τώρα και μούδωσε ετούτο το φοινικόκλαδο λέγοντας· "χαίρε και μάθε, ω Θεοτόκε, πως μετά τρεις ημέρες σε μεταθέτει ο Κύριος από τούτη τη γη στους ουρανούς του". Γι αυτό, παιδιά μου, ευχαριστώ το Γυιο μου και Θεό οπού σας έφερε, συνάζοντάς σας όλους εδώ πέρα, για να σας ιδώ πριν απ' το τέλος». Κι όπως τα άκουσαν ετούτα οι απόστολοι εκλαίγαν όλοι τους ακατάπαυστα.

Οι πνευματικοί νόμοι

Πως λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι

- Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

- Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι. Ας πούμε, όταν πετάει κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξει, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέσει κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος. Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφάνειας του θα συντριβή. Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται»[i]. Αυτός είναι πνευματικός νόμος.

Έτσι κατέλαβε ο αριστερός κομφορμισμός τα ιταλικά πανεπιστήμια

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari.

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari (128 σελίδες, τιμή €14,00)

Ο Γκούσταβ Χέρλινγκ, ο Πολωνός συγγραφέας που έζησε στην Ιταλία και συγγραφέας του Un mondo a parte, μιας εξαιρετικής περιγραφής του σταλινικού Γκούλαγκ, είπε κάποτε: "Πολιτιστική δικτατορία, δικτατορία tout court, υπήρξε στην Πολωνία. Στην Ιταλία επικρατούσε η ήρεμη συνήθεια της συγκρατημένης συμπεριφοράς. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα κενό γύρω από αυτό, για να μη μιλήσει κανείς γι' αυτό. Ένα κλίμα συνωμοτικό που κρύβει εξίσου μισητά χαρακτηριστικά".

Η ειλικρίνεια δεν είναι πάντα μια αρετή

 

Υπάρχει μια αρετή που θα θριαμβεύσει σήμερα. Λέω πως είναι η ειλικρίνεια. Από τότε που γκρεμίστηκαν τα αρχιτεκτονικά εμπόδια που την εμπόδιζαν -δηλαδή ο ευλαβικός φόβος, ο σεβασμός, η εξουσία, η ευπρέπεια, η εθιμοτυπία, ο φόβος της τιμωρίας- η ειλικρίνεια παρουσιάζεται γυμνή, θρασύτατη, αχαλίνωτη, στα χίλια ρυάκια των μέσων ενημέρωσης. Έξω τα ταμπού, μέσα το outing. Ζούμε λοιπόν στην εποχή της ειλικρίνειας;

Παιδο-ακτιβιστές στο αριστερό περιβάλλον. Αγκαλιά με τους Ινδιάνους

Στο εναλλακτικό περιβάλλον της δεκαετίας του '70 και του '80, οι άνθρωποι συζητούσαν για την απελευθερωμένη σεξουαλικότητα - επίσης μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. Πώς προέκυψε ότι η παιδοφιλία ήταν κοινωνικά αποδεκτή κατά καιρούς; 

Το αμφιλεγόμενο μανιφέστο ενός παιδόφιλου στην taz της 16ης Νοεμβρίου 1979.

Της Nina Apin

Το 1979, η taz καλούσε σε μια σεξουαλική επανάσταση: "Πρέπει να ξεφύγουμε από την ανάπηρη, επιβαλλόμενη από το κράτος κανονικότητα", απαιτεί ο συγγραφέας Olaf Stüben και ενθαρρύνει να ζήσουμε μια "συγκεκριμένη ουτοπία": σεξ μεταξύ ενηλίκων και παιδιών - ανεξαρτήτως ηλικίας. Το άρθρο με τίτλο "Αγαπώ τα αγόρια", με ημερομηνία 16 Νοεμβρίου 1979, είναι το μανιφέστο ενός παιδόφιλου. Ο Stüben είναι μέλος μιας ομάδας παιδεραστών του Αμβούργου και συνεργάτης της taz. Επιτρέπεται να διαδώσει αρκετές φορές τις σεξουαλικές του εμπειρίες με παιδιά, για παράδειγμα τον Δεκέμβριο του 1979: "[...] ο andy candy [...] ήταν μια πραγματική εμπειρία-κλειδί για μένα. όλα ήταν κάπως τρυφερά, ακόμα και το γαμήσι, δεν είχαν μείνει ερωτογενείς ζώνες μαζί μου - εγώ ήμουν μια ερωτογενής ζώνη. στο μεταξύ, δυστυχώς, έχει ειδικευτεί στα κορίτσια. μπορούμε να βιώσουμε και να μάθουμε πολλά από τους μικρότερους γενικά, όχι μόνο άμεσα σεξουαλικά". Ο Stüben εμφανίστηκε μάλιστα μια φορά στην εφημερίδα με την πολύ νεαρή ερωμένη του, σύμφωνα με τη μνήμη ενός συναδέλφου συντάκτη.

Αγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

 

«Μην βιαστείς να εκτελέσεις έναν άθεο: βρήκε τον δήμιό του στον εαυτό του»

Ερμηνευτική του μηδενισμού, η σύγχρονη σκέψη έχει τρελαθεί επειδή αρνείται το αντικείμενο

 FVG - Λαμβάνουμε και ευχαρίστως δημοσιεύουμε, του Francesco Lamendola

Η σκέψη έχει τουλάχιστον ένα κοινό με τον βιολογικό οργανισμό: το γεγονός ότι μπορεί να είναι υγιής ή άρρωστη. Είναι υγιής όταν παραμένει σταθερά προσκολλημένη στην πραγματικότητα (η οποία δεν συμπίπτει με τη φυσική και ορατή πραγματικότητα), είναι άρρωστη όταν αποκολλάται από αυτήν και αυτονομείται: σε αυτό το σημείο τρελαίνεται. Υπάρχει μια ακριβής στιγμή στην ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας κατά την οποία λαμβάνει χώρα αυτή η απόκλιση, αυτή η αποδέσμευση από την πραγματικότητα και αυτή η αιώρηση της σκέψης στα τρελά βασίλεια της καθαρής υποκειμενικότητας: το καρτεσιανό cogito.

Ἡμέρες τοῦ Σχίσματος 1054 ((Αναστάσιος Φιλιππίδης) - 4 τελευταίο)

 

Είναι αξιοπρόσεκτο ότι αρχικά οι Βυζαντινοί δεν ισχυρίζονταν ότι συνολικά η Δυτική Εκκλησία έχει πέσει σε σφάλμα. Ο Κηρουλάριος στην αλληλογραφία του συνήθως επέμενε ότι δεν έφταιγε ο Πάπας για τα σφάλματα της Δύσης ή για τη διαμάχη του με τον Ουμβέρτο. Έκανε διάκριση ανάμεσα στον Πάπα, με τον οποίο ζητούσε συμμαχία, και στους "Φράγκους" (εννοώντας αυτούς που εμείς ονομάζουμε Νορμανδούς). Άλλωστε η σύνοδος της Κωνσταντινούπολης στις 20 Ιουλίου 1054 δεν καταδίκασε τον Πάπα ή τους Δυτικούς γενικά, αλλά επέρριπτε την ευθύνη στον Ουμβέρτο και στους άλλους απεσταλμένους που έφεραν πλαστογραφημένα έγγραφα. Ο Πέτρος Αντιοχείας επέμεινε ότι αν κάποιοι Δυτικοί παρέβαιναν τους κανόνες θα πρέπη να το έκαναν χωρίς να το γνωρίζει ο Πάπας.

Ἡμέρες τοῦ Σχίσματος 1054 ((Αναστάσιος Φιλιππίδης) - 3)

Όταν οι τρεις παπικοί λεγάτοι έφτασαν στην Κωνσταντινούπολη, φέρθηκαν με περιφρονητικό τρόπο στον Πατριάρχη αρνούμενοι να τον τιμήσουν με την καθιερωμένη προσκύνηση ή έστω με μια τυπική κλίση της κεφαλής προς τα δεξιά προς ένδειξη σεβασμού. Όταν αναγνώστηκε η επιστολή του Πάπα με την οποία ο Λέων επέκρινε τον Πατριάρχη για τον τίτλο "οικουμενικός" και συνέχιζε την πολεμική του για τα λοιπά ζητήματα, ο Πατριάρχης απογοητεύτηκε τόσο πολύ ώστε αρνήθηκε να πιστεύση ότι προερχόταν από την παπική έδρα. Εξέτασε προσεκτικά τις σφραγίδες και αποφάνθηκε ότι το έγγραφο ήταν πλαστό. (Αυτό όμως οφειλόταν μάλλον στην πρόσφατη αλλαγή σφραγίδων που είχε υιοθετήσει ο Πάπας). Στη συνέχεια ο Ουμβέρτος παρουσίασε την απάντηση προς τον Λέοντα Αχρίδος, που είχαν συντάξει οι Λατίνοι. Οι Βυζαντινοί απάντησαν με κείμενο του Νικήτα Στηθάτου εναντίον της χρήσης των αζύμων, της αγαμίας του κλήρου, και άλλα. Ο Ουμβέρτος αντέδρασε βίαια και υβριστικά. Ο Νικήτας Στηθάτος, όμως, αναγκάστηκε να σιωπήση έπειτα από εντολή του αυτοκράτορα ο οποίος ήθελε να διατηρηθή η συμμαχία με τον Πάπα κατά των Νορμανδών. Ο Ουμβέρτος, ενθαρρυμένος, προχώρησε σε νέα επίθεση κατηγορώντας τους Βυζαντινούς για την μη αποδοχή του φιλιόκβε. Ο Κηρουλάριος αρνήθηκε κατηγορηματικά να συζητήσει σ' αυτό το σημείο, επιμένοντας ότι σε τέτοια συζήτηση θα έπρεπε να λάβουν μέρος και τα υπόλοιπα Πατριαρχεία της Ανατολής. Τότε ο Ουμβέρτος αποφάσισε να προχωρήση στον αναθεματισμό.

Ευρώπη. Εκκλησίες χωρίς Θεό, παλάτια χωρίς βασιλιάδες (Roberto Pecchioli)

 

”Ευρώπη; Eκκλησίες χωρίς Θεό παλάτια χωρίς βασιλιάδες: τι κρίμα να τους έχουν διώξει τι κρίμα να είναι νεκροί. Ιταλία; η γωνιά του πλανήτη όπου τα περισσότερα έχουν μελετηθεί, γραφτεί και σκεφτεί είναι τώρα ένα αποστειρωμένο μουσείο που το επισκέπτονται σαν πολυτελές νεκροταφείο.

Διαδικασίες παράβασης, αιτήματα για εξηγήσεις, σχολαστικοί υπολογισμοί από λογιστές για να ελέγξουν αν τα κράτη έχουν υπερβεί τους μεταμοντέρνους Ηρακλειώτικους Στύλους του Ηρακλή, τους δημοσιονομικούς κανόνες που θεσπίστηκαν στο Μάαστριχτ, πίνακες του νόμου, η παραβίαση των οποίων ενεργοποιεί τη μέγιστη απαγόρευση, τον αποκλεισμό από τον παράδεισο που ονομάζεται νηφάλια Ευρωπαϊκή Ένωση. Hic sunt leones (εδώ βρίσκονται λιοντάρια), αναγραφόταν στους υποτυπώδεις χάρτες της αρχαιότητας για να προσδιορίστει το άγνωστο, πέρα από το σημερινό Γιβραλτάρ. Από εκεί ο πολιτισμός, από εκεί οι βάρβαροι. Οι πύλες έχουν προ πολλού ανοίξει στους βαρβάρους, αλλά κυρίως δεν πιστεύεται πλέον ότι από δω υπάρχει πολιτισμός. Το έργο της αποδόμησης είναι πανάρχαιο και μας φαίνεται ότι ο πρώτος κλονισμός προήλθε από έναν σεβάσμιο Γάλλο δάσκαλο του 18ου αιώνα, τον βαρόνο ντε Μοντεσκιέ(1). Τρομοκρατημένος από τις συγκρούσεις, θεωρητικοποίησε το "γλυκό εμπόριο", πεπεισμένος ότι οι σχέσεις της αγοράς έφερναν μαζί τους τη βελτίωση της ψυχής.

Από την Τεχνητή Νοημοσύνη στην Αποκάλυψη

 

Ο Μαξ Τέγκμαρκ, φυσικός στο διάσημο ΜΙΤ, προσπαθεί να φανταστεί πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί η παγκόσμια κυριαρχία μέσα από τρία βήματα: πρώτον, να δημιουργηθούν Τεχνητές Νοημοσύνες στο ίδιο επίπεδο με τους ανθρώπους, δεύτερον, να χρησιμοποιηθούν αυτές οι Τεχνητές Νοημοσύνες για να δημιουργηθεί μια υπερ-νοημοσύνη και τρίτον, να αφεθεί η υπερ-νοημοσύνη να αναλάβει τον έλεγχο του κόσμου.

Στην αρχή του βιβλίου του Life 3.0, ο Tegmark φαντάζεται ένα εξαιρετικά μυστικοπαθές έργο Τεχνητής Νοημοσύνης (TN) που εκτελείται από αυτό που αποκαλεί Ομάδα Ωμέγα, η οποία αναπτύσσει ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης με το όνομα Προμηθέας.

Ο Προμηθέας αναλαμβάνει τελικά τον πλήρη έλεγχο του πλανήτη: "Για πρώτη φορά, ο πλανήτης μας κυβερνιόταν από τη δύναμη ενός και μόνο ατόμου, ενισχυμένη από μια νοημοσύνη τόσο τεράστια που θα μπορούσε να κάνει τη ζωή να ανθίσει για δισεκατομμύρια χρόνια στη γη και σε όλο το σύμπαν, αλλά ποιο ακριβώς ήταν το σχέδιό τους;".

Η θεατρικότητα της Βυζαντινής ζωγραφικής

 

Γιώργος Κόρδης, «Ο καθρέφτης». Ψηφιακή ζωγραφική.

Έγραφε ο Γιώργος Σεφέρης, αφού επισκέφτηκε τις ιστορημένες λαξευτές εκκλησιές στην Καππαδοκία της Μικράς Ασίας, πως η βυζαντινή ζωγραφική εκτός των άλλων έχει θεατρικότητα. Κι αυτό το έλεγε ως αρετή κι όχι ως ψόγο όπως πιθανώς θα το εξελάμβαναν σήμερα πολλοί εικαστικοί οι οποίοι ταυτίζουν την θεατρικότητα με το ψεύτικο εραστές και θηρευτές, υποτίθεται, οι ίδιοι της «φυσικότητας».

ΠΛΑΤΩΝ Ή ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ;

 

”Στο τέλος, πρέπει να γίνει μια επιλογή: "είτε ο Πλάτωνας είτε ο Αριστοτέλης". Η εναλλακτική λύση μεταξύ του "πλατωνικού ιδεαλισμού" και του "αριστοτελικού ρεαλισμού" είναι τελικά μια υπαρξιακή εναλλακτική λύση που παρουσιάζεται σήμερα με ιδιαίτερη οξύτητα και επείγοντα χαρακτήρα.

Στο τέλος πρέπει να επιλέξετε: είτε τον Πλάτωνα είτε τον Αριστοτέλη.