Ιράν: Γιατί τόσοι πολλοί πιστεύουν τη δυτική προπαγάνδα;

 

 

Για όσους δεν καταλαβαίνουν τι διακυβεύεται, αρκεί να διαβάσουν τις δηλώσεις του Τραμπ, οι οποίες χθες απευθύνθηκαν στους Ιρανούς «πατριώτες», προτρέποντάς τους όχι μόνο να συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες αλλά και να πάρουν τον έλεγχο των θεσμών τους. «Θυμηθείτε τα ονόματα των δολοφόνων και των κακοποιών... η βοήθεια έρχεται... MIGA!» [Make Iran Great Again-Κάντε το Ιράν ξανά μεγάλο].

Η Ελλάδα σε κρίση ταυτότητας: Όταν ο λαός μισεί τον εαυτό του!

 Τρία σύγχρονα στιγμιότυπα, που μοιάζουν να είναι τυχαία και άσχετα μεταξύ τους, αποκαλύπτουν στην πραγματικότητα το ίδιο βαθύ και κοινό ψυχολογικό υπόστρωμα της ελληνικής κοινωνίας: την εσωτερική σύγχυση και την άρνηση της ταυτότητάς της. Το πρώτο είναι ένα διαφημιστικό βίντεο του υπουργείου Παιδείας, όπου ο μοναδικός μαθητής που εμφανίζεται είναι αλλοεθνής. Το δεύτερο είναι η δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού, ο οποίος χαρακτήρισε τον εαυτό του αντινατιβιστή. Και το τρίτο είναι η έπαρση παλαιστινιακών σημαιών από οργανώσεις της Αριστεράς. Και τα τρία, πέρα από επιφανειακές πράξεις, μαρτυρούν μια βαθιά συλλογική προσπάθεια ενός πολιτισμού που αγωνίζεται να ξεχάσει τον ίδιο του τον εαυτό, μήπως και απαλλαγεί από το ιστορικό του βάρος.

Χακάν Φιντάν και Ιμπ. Καλίν: Οι άνθρωποι του Ερντογάν... ακτινογραφία από Τούρκο

Στη φωτογραφία: Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (R) με τον Hakan Fidan (L) στο παλάτι Cankaya
στις 3 Ιουνίου 2023. (Φωτογραφία Adem Altan/AFP μέσω Getty Images)

του Burak Bekdil

3 Αυγούστου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: Erdoğan's Most Eminent Men: Turkey's New Spymasters

Μετάφραση από defence-point.gr 

Καθώς ο μετεκλογικός κουρνιαχτός κατακάθεται στην Τουρκία, η διεθνής κοινότητα έχει στρέψει την προσοχή της σε δύο βασικούς διορισμούς που ανακοίνωσε ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στις 28 Μαΐου κέρδισε την 17η εκλογική νίκη του σε 21 χρόνια και εισήλθε στην τρίτη δεκαετία του στην εξουσία. Είναι ο νέος υπουργός Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Hakan Fidan. και ο νεοδιορισθείς επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Ibrahim Kalın, επίσης έμπιστος του Ερντογάν.

Και οι δύο άνδρες έχουν ενδιαφέρουσες και εντυπωσιακές καριέρες. Το πώς και οι δύο έχουν γίνει οι μόνοι δύο άνθρωποι που κάνουν πολιτική και μοιράζονται την εξουσία με τον Ερντογάν είναι διαφωτιστικό, ειδικά εκεί όπου οι καριέρες τους διασταυρώθηκαν υπό τον πρόεδρο.

Ο πόλεμος για οκτώ δισεκατομμύρια μυαλά

 

Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων με σκοπό τον έλεγχο του μυαλού τους. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας. (Πηγή εικόνας: iStock)

του J.B. Shurk

19 Φεβρουαρίου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: The War for Eight Billion Minds

Μεταξύ των σοβαρών κινδύνων που αντιμετωπίζουμε σήμερα περιλαμβάνονται οι συγκεντρωτικές κυβερνήσεις που μικροδιαχειρίζονται την κοινωνία, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική ενός παγκόσμιου πολέμου, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική επιβεβλημένης παράδοσης, και η αντικατάσταση της εμπεριστατωμένης συζήτησης και της ελευθερίας του λόγου με κρατικά εγκεκριμένες «ρητορικές» και με λογοκρισία: η ολοκληρωτική διακυβέρνηση φαίνεται να μην απέχει μακριά. Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων που σκοπεύει στον έλεγχο του μυαλού τους.

Οι ραγδαίες εξελίξεις που μας κατακλύζουν μοιάζουν ότι δύνανται να αποβούν καταστροφικές. Σε διάστημα λίγων ετών, ο κόσμος έχει υποστεί την πανδημία COVID-19, τα υποχρεωτικά κρατικά λοκντάουν, την ακραία οικονομική αστάθεια, τις ελλείψεις αγαθών και τις προσπάθειες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ να εκμεταλλευτεί αυτόν τον καταρράκτη κρίσεων ως δικαιολογία για να ξεκινήσει μια δομική «Μεγάλη Επαναφορά» όπου η παγκόσμια κατανάλωση τροφίμων και ενέργειας θα ρυθμίζεται αυστηρά σύμφωνα με τους στόχους της «κλιματικής αλλαγής» μιας μη εκλεγμένης κλίκας. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας.

Κλιματική αλλαγή με λανθασμένους αριθμούς (Norman Fenton)

Η απάτη "τουλάχιστον 95% βεβαιότητα της ανθρωπογενούς θέρμανσης"

Τι σημαίνει και τι δεν σημαίνει ο αριθμός

Το 2015 ήμουν ένας από τους παρουσιαστές του ντοκιμαντέρ του BBC Climate Change by Numbers. Η σύνοψη της εμπειρίας μου περιγράφεται εδώ.

Ο συγκεκριμένος "αριθμός της κλιματικής αλλαγής" που μου ζητήθηκε να εξηγήσω ήταν ο αριθμός 95: συγκεκριμένα, αφορούσε τον ισχυρισμό που διατυπώθηκε στην έκθεση της IPCC για το 2013 ότι "τουλάχιστον υπάρχει 95% βαθμός βεβαιότητας ότι πάνω από το ήμισυ της πρόσφατης αύξησης της θερμοκρασίας είναι ανθρωπογενής".

Η "πρόσφατη αύξηση της θερμοκρασίας" αφορούσε την περίοδο 1950-2010. Έτσι, ο ισχυρισμός αφορά την πιθανότητα να προκαλούν οι άνθρωποι το μεγαλύτερο μέρος αυτής της αύξησης της θερμοκρασίας.

«Το γίγνεσθαι της προσωποκεντρικής προσέγγισης». Mια προσωποκεντρική αντίληψη του Προσώπου

On Becoming a Person -Centred Approach

A Person-Centred Understanding of the Person

published in: Παιδαγωγική Επιθεώρηση (Educational Review) 31 (2001) 195-214

orig.: Schmid, Peter F., On Becoming a Person-Centred Approach. A Person-Centred Understanding of the Person, in: Thorne, Brian / Lambers, Elke (eds.),  Person-Centred Therapy. European Perspectives, London (Sage) 1998, 38-52

Mετάφραση στην Ελληνική: Γρηγόρης Μουλαδούδης, 2000
Translation into Greek: Grigoris Mouladoudis, Thessaloniki, 2000

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Carl_Rogers.jpg

Στην εποχή μας πάρα πολλοί ψυχολόγοι θεωρούν προσβολή,

εάν κατηγορηθούν ότι λαμβάνουν υπόψη τους φιλοσοφικές ιδέες.

Δεν μπορώ παρά να προβληματιστώ για τη σημασία αυτού που παρατηρώ.

Carl Rogers (1961b, 163).

Για την προσωποκεντρική προσέγγιση είναι αποφασιστικής σημασίας να εκφράσει με ένα θεμελιακό τρόπο σε ποια αντίληψη του ανθρώπου πρέπει να βασίζεται η θεωρία και η πρακτική της και να καθιερώσει με αυτό τον τρόπο μια βασική ανθρωπολογική θέση¹. Εάν δεν το κάνουμε αυτό, θα εκτεθούμε αναπόφευκτα στη λογική επαναπροσέγγιση ότι απλώς αποκτούμε, ως προσωποκεντρικοί επαγγελματίες, κλινικές δεξιότητες ως τεχνικές.

Τι γίνεται αν η υγρή κοινωνία είναι μια τρύπα στο νερό;

 

Ο κόσμος έχει εισέλθει στην τρίτη χιλιετία με μια βασική ιδέα, ρευστή και εμμονική, παγκόσμια και ασύλληπτη: την υγρή νεωτερικότητα. Πριν από είκοσι χρόνια, στο τέλος της προηγούμενης χιλιετίας, ένας κοινωνιολόγος από την Ανατολή, ο Zygmunt Bauman, δημοσίευσε το δοκίμιό του Liquid Modernity, το οποίο μεταφράστηκε στην αλλαγή της χιλιετίας στον μισό κόσμο και στην Ιταλία από την Laterza. Ξεκίνησε ένα μαρτύριο, πρώτα διανοητικό και στη συνέχεια μιντιακό, για την παγκόσμια έλευση της ρευστότητας, στην οποία σύντομα προστέθηκαν και άλλα συνακόλουθα που ξεφούρνισε ο Bauman σε ισάριθμα βιβλία: υγρή κοινωνία, υγρή αγάπη, υγρή ζωή, υγρή τέχνη, υγρή επιτήρηση, υγρός φόβος και ούτω καθεξής. Ένα επίμονο μάντρα από το οποίο δεν έχουμε απελευθερωθεί και το οποίο κανείς δεν αμφισβητεί. Ακόμα και η αμφιφυλόφιλη ηθοποιός Kristen Stewart, παρουσιάζοντας τη νέα της lgbt ταινία, λέει ότι "πιστεύει στο υγρό σεξ". Ο Bauman είναι ένας από τους σπάνιους συγγραφείς που διαβάζει και αναφέρει ο Πάπας Bergoglio, ειδικά για το θέμα των απορριπτόμενων ζωών, που ρευστοποιούνται από την εγωιστική κοινωνία: η αναγωγή της χριστιανικής πίστης στην κοινωνιολογία συνεπάγεται ως συνέπεια την αντικατάσταση της σκέψης, της θεολογίας και της φιλοσοφίας, με την ποπ κοινωνιολογία, ίσως ριζοσπαστική, όπως ήταν του Bauman. Κάποια ειρωνεία διαφεύγει σε αυτόν τον νέο κοσμικό Άγιο Τζενάρο με το θαύμα της παγκόσμιας ρευστοποίησης.

Ο καπιταλισμός του Μεφιστοφελή. Το τέλος της εργασίας (Roberto Pecchioli)

 

Το τέλος της εργασίας είναι ο τίτλος ενός διάσημου δοκιμίου του Jeremy Rifkin το 1995, στο οποίο ο Αμερικανός κοινωνιολόγος προφήτευε ότι η τρίτη βιομηχανική επανάσταση που βρισκόταν τότε σε εξέλιξη, αυτή της εμφάνισης των υπολογιστών, θα άφηνε πίσω της μια κληρονομιά διαρθρωτικής ανεργίας. Μια εύκολη προφητεία, λαμπρή στη διάγνωσή της, οξεία στην πρόγνωσή της και φτωχή στη θεραπεία της, αφού η μόνη λύση που προτεινόταν ήταν η μείωση των ωρών εργασίας, η οποία θα ήταν δυνατή μόνο στο τέλος μιας βαθιάς αλλαγής παραδείγματος από τη λογική του κέρδους και της κυριαρχίας που κινεί τον σύγχρονο καπιταλισμό. Ωστόσο, από τον Rifkin πρέπει να ξεκινήσουμε για μια ματιά στο παρόν και στο εγγύς μέλλον, στο οποίο η πρόβλεψή του γίνεται δραματική πραγματικότητα.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩ

Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο διαπραγματεύεται ένα θέμα που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα: την επιφανειακή «αποναζιστικοποίηση» της σύγχρονης Γερμανίας – την επιπόλαιη δηλαδή θεώρηση πως η χώρα δεν έχει πια καμία σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της. Ειδικά αφού τα πρώην ηγετικά στελέχη της «Υπηρεσίας Ασφαλείας» των ναζί, κατάφεραν εντυπωσιακά συχνά να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους στη Δυτική και σήμερα Ομοσπονδιακή Γερμανία – με περισσότερο ή λιγότερο άμεμπτο τρόπο.

.
Ανάλυση Βασίλης Βιλάρδος

Πριν από μερικά χρόνια, εκδόθηκε στη Γαλλία ένα βιβλίο με το τίτλο «Ελεύθερος να υπακούω» (Libres d’ obéir) – ένα δοκίμιο ενός Γάλλου ιστορικού, το οποίο έχει ήδη αναταράξει τα νερά, παρέχοντας ορισμένα σημαντικά στοιχεία που συμβάλουν στο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα της ενδεχόμενης αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ο Γάλλος είναι καθηγητής στη Σορβόννη, με πολλές εκδόσεις βιβλίων για την εποχή των Ναζί – ενώ σήμερα θεωρείται ως ο σημαντικότερος ειδικός της χώρας του, σχετικά με τις ιδεολογικές βάσεις της ναζιστικής κυριαρχίας (χωρίς να στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη ιδεολογία που να την εφαρμόζει απαρέγκλιτα, δεν μπορεί ποτέ να κυριαρχήσει κανένα πολιτικό κόμμα).

Έτσι κατέλαβε ο αριστερός κομφορμισμός τα ιταλικά πανεπιστήμια

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari.

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari (128 σελίδες, τιμή €14,00)

Ο Γκούσταβ Χέρλινγκ, ο Πολωνός συγγραφέας που έζησε στην Ιταλία και συγγραφέας του Un mondo a parte, μιας εξαιρετικής περιγραφής του σταλινικού Γκούλαγκ, είπε κάποτε: "Πολιτιστική δικτατορία, δικτατορία tout court, υπήρξε στην Πολωνία. Στην Ιταλία επικρατούσε η ήρεμη συνήθεια της συγκρατημένης συμπεριφοράς. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα κενό γύρω από αυτό, για να μη μιλήσει κανείς γι' αυτό. Ένα κλίμα συνωμοτικό που κρύβει εξίσου μισητά χαρακτηριστικά".

Παιδο-ακτιβιστές στο αριστερό περιβάλλον. Αγκαλιά με τους Ινδιάνους

Στο εναλλακτικό περιβάλλον της δεκαετίας του '70 και του '80, οι άνθρωποι συζητούσαν για την απελευθερωμένη σεξουαλικότητα - επίσης μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. Πώς προέκυψε ότι η παιδοφιλία ήταν κοινωνικά αποδεκτή κατά καιρούς; 

Το αμφιλεγόμενο μανιφέστο ενός παιδόφιλου στην taz της 16ης Νοεμβρίου 1979.

Της Nina Apin

Το 1979, η taz καλούσε σε μια σεξουαλική επανάσταση: "Πρέπει να ξεφύγουμε από την ανάπηρη, επιβαλλόμενη από το κράτος κανονικότητα", απαιτεί ο συγγραφέας Olaf Stüben και ενθαρρύνει να ζήσουμε μια "συγκεκριμένη ουτοπία": σεξ μεταξύ ενηλίκων και παιδιών - ανεξαρτήτως ηλικίας. Το άρθρο με τίτλο "Αγαπώ τα αγόρια", με ημερομηνία 16 Νοεμβρίου 1979, είναι το μανιφέστο ενός παιδόφιλου. Ο Stüben είναι μέλος μιας ομάδας παιδεραστών του Αμβούργου και συνεργάτης της taz. Επιτρέπεται να διαδώσει αρκετές φορές τις σεξουαλικές του εμπειρίες με παιδιά, για παράδειγμα τον Δεκέμβριο του 1979: "[...] ο andy candy [...] ήταν μια πραγματική εμπειρία-κλειδί για μένα. όλα ήταν κάπως τρυφερά, ακόμα και το γαμήσι, δεν είχαν μείνει ερωτογενείς ζώνες μαζί μου - εγώ ήμουν μια ερωτογενής ζώνη. στο μεταξύ, δυστυχώς, έχει ειδικευτεί στα κορίτσια. μπορούμε να βιώσουμε και να μάθουμε πολλά από τους μικρότερους γενικά, όχι μόνο άμεσα σεξουαλικά". Ο Stüben εμφανίστηκε μάλιστα μια φορά στην εφημερίδα με την πολύ νεαρή ερωμένη του, σύμφωνα με τη μνήμη ενός συναδέλφου συντάκτη.

Ερμηνευτική του μηδενισμού, η σύγχρονη σκέψη έχει τρελαθεί επειδή αρνείται το αντικείμενο

 FVG - Λαμβάνουμε και ευχαρίστως δημοσιεύουμε, του Francesco Lamendola

Η σκέψη έχει τουλάχιστον ένα κοινό με τον βιολογικό οργανισμό: το γεγονός ότι μπορεί να είναι υγιής ή άρρωστη. Είναι υγιής όταν παραμένει σταθερά προσκολλημένη στην πραγματικότητα (η οποία δεν συμπίπτει με τη φυσική και ορατή πραγματικότητα), είναι άρρωστη όταν αποκολλάται από αυτήν και αυτονομείται: σε αυτό το σημείο τρελαίνεται. Υπάρχει μια ακριβής στιγμή στην ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας κατά την οποία λαμβάνει χώρα αυτή η απόκλιση, αυτή η αποδέσμευση από την πραγματικότητα και αυτή η αιώρηση της σκέψης στα τρελά βασίλεια της καθαρής υποκειμενικότητας: το καρτεσιανό cogito.

Η εξέγερση των κορόιδων

 Οι Ισραηλινοί που εργάζονται, πολεμούν στο στρατό και πληρώνουν φόρους είναι επιφυλακτικοί απέναντι στη νέα κυβέρνηση 

ΤΟΥ NOAM MAITAL

"Η συντριπτική πλειοψηφία των διαδηλωτών υπηρέτησε στις IDF - το χωνευτήρι της ισραηλινής κοινωνίας. Το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί για την ηγεσία του κόμματος συνασπισμού." AMIR LEVY/GETTY IMAGES

Στεκόμουν μαζί με χιλιάδες Ισραηλινούς στο σταθμό του Τελ Αβίβ, περιμένοντας να επιβιβαστώ σε ένα τρένο για την Ιερουσαλήμ για μια προγραμματισμένη διαμαρτυρία έξω από την Κνεσέτ. Αν γνωρίζετε τους Ισραηλινούς, ξέρετε ότι ούτε η ορθοστασία στην ουρά ούτε η υπομονετική αναμονή ανήκουν στα δυνατά μας σημεία. Αλλά στις 15 Φεβρουαρίου 2023, όταν οι εθνικές διαμαρτυρίες άρχισαν να αποκτούν δυναμική, ένιωσα μια καθησυχαστική ηρεμία στο πλήθος. Επιβιβαστήκαμε στο τρένο και σταθήκαμε ώμο με ώμο κρατώντας τις ισραηλινές σημαίες μας για την 30λεπτη διαδρομή. Η διαμαρτυρία ήταν σκόπιμα προγραμματισμένη για Τετάρτη, εργάσιμη ημέρα. Δίπλα μου ήταν ένας άνδρας που είχε πάρει ρεπό από τη δουλειά του και είχε φέρει τον 7χρονο γιο του.

Μόλις το τρένο έφτασε στην Ιερουσαλήμ, ξεχυθήκαμε στους δρόμους με προορισμό την Κνεσέτ και αμέσως μας συνάντησαν φωνές που μας φώναζαν από τις πολυκατοικίες από πάνω. Οι άνθρωποι φώναζαν "φύγετε από αυτή τη χώρα" και "δεν είστε επιθυμητοί εδώ". Οι προσβολές αυτές μας εξόργισαν και αποτέλεσαν περαιτέρω δικαιολογία για τις διαδηλώσεις μας.