Πολιτική θεολογία

Στοιχείο της έννοιας περί Θεού στον 17ο και 18ο αι. είναι η υπερβατικότητα του Θεού απέναντι στον κόσμο, όπως και στοιχείο της τοτινής φιλοσοφίας του κράτους ήταν μια υπερβατικότητα του κυριάρχου απέναντι στο κράτος. Στον 19ο αι. παντού κυριαρχούν, σε όλο και μεγαλύτερη έκταση, αντιλήψεις περί ενυπαρξίας. Όλες οι ταυτότητες, οι οποίες επανέρχονται συνεχώς στην πολιτική και συνταγματική διδασκαλία του 19oυ αι., εδράζονται σε τέτοιες αντιλήψεις περί ενυπαρξίας: η δημοκρατική θέση της ταυτότητας; κυβερνώντων και κυβερνωμένων, η οργανική πολιτειολογία και η δική της ταυτότητα κράτους και κυριαρχίας, η ταυτότητα κυριαρχίας και έννομης τάξης μέσα στην περί κράτους δικαίου θεωρία του Krabbe, τέλος η διδασκαλία του Kelsen για την ταυτότητα κράτους και έννομης τάξης.

Χακάν Φιντάν και Ιμπ. Καλίν: Οι άνθρωποι του Ερντογάν... ακτινογραφία από Τούρκο

Στη φωτογραφία: Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν (R) με τον Hakan Fidan (L) στο παλάτι Cankaya
στις 3 Ιουνίου 2023. (Φωτογραφία Adem Altan/AFP μέσω Getty Images)

του Burak Bekdil

3 Αυγούστου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: Erdoğan's Most Eminent Men: Turkey's New Spymasters

Μετάφραση από defence-point.gr 

Καθώς ο μετεκλογικός κουρνιαχτός κατακάθεται στην Τουρκία, η διεθνής κοινότητα έχει στρέψει την προσοχή της σε δύο βασικούς διορισμούς που ανακοίνωσε ο πρόεδρος Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν, ο οποίος στις 28 Μαΐου κέρδισε την 17η εκλογική νίκη του σε 21 χρόνια και εισήλθε στην τρίτη δεκαετία του στην εξουσία. Είναι ο νέος υπουργός Εξωτερικών και πρώην επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Hakan Fidan. και ο νεοδιορισθείς επικεφαλής των μυστικών υπηρεσιών, Ibrahim Kalın, επίσης έμπιστος του Ερντογάν.

Και οι δύο άνδρες έχουν ενδιαφέρουσες και εντυπωσιακές καριέρες. Το πώς και οι δύο έχουν γίνει οι μόνοι δύο άνθρωποι που κάνουν πολιτική και μοιράζονται την εξουσία με τον Ερντογάν είναι διαφωτιστικό, ειδικά εκεί όπου οι καριέρες τους διασταυρώθηκαν υπό τον πρόεδρο.

Ο πρώτος νόμος της εξουσίας

 Από τον Marcello Veneziani | 20 Αυγούστου 2023

Αναρωτιέστε γιατί είναι τόσο δύσκολο να κυβερνήσετε την Ιταλία και να πετύχετε σπουδαία πράγματα όταν αναλαμβάνετε έναν υπεύθυνο ρόλο. Δεν είναι ζήτημα δεξιάς ή αριστεράς- μπείτε στο θέμα σαν να μπαίνετε σε ένα πλοίο ή σε ένα τζαμί, αφήνοντας τα παλιά παπούτσια της δεξιάς και της αριστεράς στο κατώφλι. Μπείτε ξυπόλητοι, όπως οι ξυπόλητοι Καρμελίτες¹, και θα γνωρίσετε την αλήθεια.

Ο αδυσώπητος νόμος που σκοτώνει κάθε θέληση να επηρεάσεις και να αλλάξεις τα πράγματα, να σχεδιάσεις και να πετύχεις, είναι ένας και ισχύει ιδιαίτερα για τις άρχουσες τάξεις- primum, κάλυψε τον κώλο σου. Αυτός είναι ο κανόνας της βασίλισσας που εκτρέπει τις προθέσεις και τις ενέργειες για να τις διοχετεύσει όλες εκεί, στην πιο δύσκολη άσκηση ισορροπίας, πρόληψης και αυτοσυντήρησης. Το να καλύπτεις τον κώλο σου είναι το a priori της εξουσίας, η προϋπόθεση για να είσαι μέλος της άρχουσας τάξης, όπως το να βάζεις τη ζώνη ασφαλείας πριν ξεκινήσεις. Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση στην Ιταλία δεν πιέζει τους κυβερνώντες για γεγονότα και αποτελέσματα, αλλά τους στήνει ενέδρες για να τους ρίξει. Συνεπώς, πριν από την καλή διακυβέρνηση, πρέπει να καλύψει κανείς τα οπίσθιά του.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩ

Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο διαπραγματεύεται ένα θέμα που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα: την επιφανειακή «αποναζιστικοποίηση» της σύγχρονης Γερμανίας – την επιπόλαιη δηλαδή θεώρηση πως η χώρα δεν έχει πια καμία σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της. Ειδικά αφού τα πρώην ηγετικά στελέχη της «Υπηρεσίας Ασφαλείας» των ναζί, κατάφεραν εντυπωσιακά συχνά να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους στη Δυτική και σήμερα Ομοσπονδιακή Γερμανία – με περισσότερο ή λιγότερο άμεμπτο τρόπο.

.
Ανάλυση Βασίλης Βιλάρδος

Πριν από μερικά χρόνια, εκδόθηκε στη Γαλλία ένα βιβλίο με το τίτλο «Ελεύθερος να υπακούω» (Libres d’ obéir) – ένα δοκίμιο ενός Γάλλου ιστορικού, το οποίο έχει ήδη αναταράξει τα νερά, παρέχοντας ορισμένα σημαντικά στοιχεία που συμβάλουν στο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα της ενδεχόμενης αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ο Γάλλος είναι καθηγητής στη Σορβόννη, με πολλές εκδόσεις βιβλίων για την εποχή των Ναζί – ενώ σήμερα θεωρείται ως ο σημαντικότερος ειδικός της χώρας του, σχετικά με τις ιδεολογικές βάσεις της ναζιστικής κυριαρχίας (χωρίς να στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη ιδεολογία που να την εφαρμόζει απαρέγκλιτα, δεν μπορεί ποτέ να κυριαρχήσει κανένα πολιτικό κόμμα).

Το σύνδρομο του Stormtrooper αποπλάνησε τη Δύση

Μετατρέψαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία σε παραμύθι.

Θυμάστε τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers από τις ταινίες Star Wars, που περιφέρονταν με τις λευκές πλαστικές πανοπλίες τους; Όταν ο Obi-Wan Kenobi στην αρχική ταινία έλεγε ότι κανείς άλλος δεν ήταν τόσο ακριβής όσο οι αυτοκρατορικοί Stormtroopers, έκανε σαφώς ένα αστείο που ο Luke Skywalker ήταν πολύ βρεγμένος πίσω από τα αυτιά για να το πιάσει. Το μόνο πράγμα που ξεκαθαρίζουν αυτές οι ταινίες για τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers είναι ότι δεν θα μπορούσαν να χτυπήσουν την πλατιά πλευρά ενός Death Star ακόμα και αν στέκονταν σε απόσταση ενός womp-rat από αυτό. Η δουλειά τους είναι να γεμίζουν τον αέρα με πυρά και να αστοχούν. Κάνουν αυτή τη δουλειά πολύ αποτελεσματικά.

Έτσι κατέλαβε ο αριστερός κομφορμισμός τα ιταλικά πανεπιστήμια

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari.

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari (128 σελίδες, τιμή €14,00)

Ο Γκούσταβ Χέρλινγκ, ο Πολωνός συγγραφέας που έζησε στην Ιταλία και συγγραφέας του Un mondo a parte, μιας εξαιρετικής περιγραφής του σταλινικού Γκούλαγκ, είπε κάποτε: "Πολιτιστική δικτατορία, δικτατορία tout court, υπήρξε στην Πολωνία. Στην Ιταλία επικρατούσε η ήρεμη συνήθεια της συγκρατημένης συμπεριφοράς. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα κενό γύρω από αυτό, για να μη μιλήσει κανείς γι' αυτό. Ένα κλίμα συνωμοτικό που κρύβει εξίσου μισητά χαρακτηριστικά".

Η εξέγερση των κορόιδων

 Οι Ισραηλινοί που εργάζονται, πολεμούν στο στρατό και πληρώνουν φόρους είναι επιφυλακτικοί απέναντι στη νέα κυβέρνηση 

ΤΟΥ NOAM MAITAL

"Η συντριπτική πλειοψηφία των διαδηλωτών υπηρέτησε στις IDF - το χωνευτήρι της ισραηλινής κοινωνίας. Το ίδιο δεν μπορεί να ειπωθεί για την ηγεσία του κόμματος συνασπισμού." AMIR LEVY/GETTY IMAGES

Στεκόμουν μαζί με χιλιάδες Ισραηλινούς στο σταθμό του Τελ Αβίβ, περιμένοντας να επιβιβαστώ σε ένα τρένο για την Ιερουσαλήμ για μια προγραμματισμένη διαμαρτυρία έξω από την Κνεσέτ. Αν γνωρίζετε τους Ισραηλινούς, ξέρετε ότι ούτε η ορθοστασία στην ουρά ούτε η υπομονετική αναμονή ανήκουν στα δυνατά μας σημεία. Αλλά στις 15 Φεβρουαρίου 2023, όταν οι εθνικές διαμαρτυρίες άρχισαν να αποκτούν δυναμική, ένιωσα μια καθησυχαστική ηρεμία στο πλήθος. Επιβιβαστήκαμε στο τρένο και σταθήκαμε ώμο με ώμο κρατώντας τις ισραηλινές σημαίες μας για την 30λεπτη διαδρομή. Η διαμαρτυρία ήταν σκόπιμα προγραμματισμένη για Τετάρτη, εργάσιμη ημέρα. Δίπλα μου ήταν ένας άνδρας που είχε πάρει ρεπό από τη δουλειά του και είχε φέρει τον 7χρονο γιο του.

Μόλις το τρένο έφτασε στην Ιερουσαλήμ, ξεχυθήκαμε στους δρόμους με προορισμό την Κνεσέτ και αμέσως μας συνάντησαν φωνές που μας φώναζαν από τις πολυκατοικίες από πάνω. Οι άνθρωποι φώναζαν "φύγετε από αυτή τη χώρα" και "δεν είστε επιθυμητοί εδώ". Οι προσβολές αυτές μας εξόργισαν και αποτέλεσαν περαιτέρω δικαιολογία για τις διαδηλώσεις μας.