Πέρα από τους μύθους που καταστρέφουν

 

Μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων του τέλους του εικοστού αιώνα και του πρώτου τετάρτου του εικοστού πρώτου αιώνα είναι η ρητή επιστροφή –και διεκδικείται ως φάρος πολιτισμού– της αγγλοσαξονικής αποικιοκρατίας. την αντίστοιχη παρακμή της Ευρώπης, που κυριαρχείται και διαλύεται από μια Ευρωπαϊκή Ένωση που αποτελεί έκφραση της αγγλοσαξονικής αποικιοκρατίας· η αρχόμενη αλλά ήδη καλά καθορισμένη διαίρεση του πλανήτη σε σφαίρες επιρροής, μια διαίρεση που στην πραγματικότητα ήταν πάντα η αιτία καταστροφικών συγκρούσεων.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Φωτογραφία Tommy Ingberg

”Η μετατροπή του ανθρώπου από ελεύθερο υποκείμενο

Ο μετασχηματισμός του ανθρώπου από ελεύθερο υποκείμενο, που εξιδανικεύεται στον ορισμό του πολίτη ως φορέα καθολικών δικαιωμάτων που πρότεινε η Γαλλική Επανάσταση, που θεωρείται φυσικά ελεύθερος από το αμερικανικό σύνταγμα, δεσμευμένος στην επιδίωξη της ευτυχίας, είναι ένα κοσμικό σχέδιο που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, κληρονόμος του Διαφωτισμού και της πρώτης επιστημονικής επανάστασης, που προαναγγέλθηκε τον 17ο αιώνα από τη σκέψη του Μπέικον, του Ντεκάρτ και του Σπινόζα.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

 

Εικόνα από Tommy Ingberg (https://www.photographyoffice.com/blog/2011/10/reality-rearranged-black-and-white-surrealist-photography-by-tommy-ingberg)

Τέλος Αυγούστου- η δύναμη της τηλεόρασης και της προγνωστικής επικοινωνίας. Ο Τύπος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι κατηγορηματικά: "μαύρο σημάδι" στους δρόμους, τους αυτοκινητόδρομους, τους σταθμούς για έναν εντυπωσιακό αριθμό παραθεριστών - το εποχιακό προσόν των καταναγκαστικών καταναλωτών διακοπών και αποταμιεύσεων - που επιστρέφουν στην πατρίδα τους με πλοία, τρένα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα. Εντυπωσιακοί αριθμοί, εξίσου εντυπωσιακή είναι η ικανότητα να υπομένουν την ταλαιπωρία, τη ζέστη, τα υπερβολικά έξοδα, τις καθυστερήσεις, το πλήθος, τις ουρές ακόμη και για παγωτό, με αντάλλαγμα τις ολιγοήμερες διακοπές, τη μαγική λέξη που σημαίνει απουσία, έλλειψη.

Ο πόλεμος για οκτώ δισεκατομμύρια μυαλά

 

Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων με σκοπό τον έλεγχο του μυαλού τους. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας. (Πηγή εικόνας: iStock)

του J.B. Shurk

19 Φεβρουαρίου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: The War for Eight Billion Minds

Μεταξύ των σοβαρών κινδύνων που αντιμετωπίζουμε σήμερα περιλαμβάνονται οι συγκεντρωτικές κυβερνήσεις που μικροδιαχειρίζονται την κοινωνία, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική ενός παγκόσμιου πολέμου, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική επιβεβλημένης παράδοσης, και η αντικατάσταση της εμπεριστατωμένης συζήτησης και της ελευθερίας του λόγου με κρατικά εγκεκριμένες «ρητορικές» και με λογοκρισία: η ολοκληρωτική διακυβέρνηση φαίνεται να μην απέχει μακριά. Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων που σκοπεύει στον έλεγχο του μυαλού τους.

Οι ραγδαίες εξελίξεις που μας κατακλύζουν μοιάζουν ότι δύνανται να αποβούν καταστροφικές. Σε διάστημα λίγων ετών, ο κόσμος έχει υποστεί την πανδημία COVID-19, τα υποχρεωτικά κρατικά λοκντάουν, την ακραία οικονομική αστάθεια, τις ελλείψεις αγαθών και τις προσπάθειες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ να εκμεταλλευτεί αυτόν τον καταρράκτη κρίσεων ως δικαιολογία για να ξεκινήσει μια δομική «Μεγάλη Επαναφορά» όπου η παγκόσμια κατανάλωση τροφίμων και ενέργειας θα ρυθμίζεται αυστηρά σύμφωνα με τους στόχους της «κλιματικής αλλαγής» μιας μη εκλεγμένης κλίκας. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας.

Τι γίνεται αν η υγρή κοινωνία είναι μια τρύπα στο νερό;

 

Ο κόσμος έχει εισέλθει στην τρίτη χιλιετία με μια βασική ιδέα, ρευστή και εμμονική, παγκόσμια και ασύλληπτη: την υγρή νεωτερικότητα. Πριν από είκοσι χρόνια, στο τέλος της προηγούμενης χιλιετίας, ένας κοινωνιολόγος από την Ανατολή, ο Zygmunt Bauman, δημοσίευσε το δοκίμιό του Liquid Modernity, το οποίο μεταφράστηκε στην αλλαγή της χιλιετίας στον μισό κόσμο και στην Ιταλία από την Laterza. Ξεκίνησε ένα μαρτύριο, πρώτα διανοητικό και στη συνέχεια μιντιακό, για την παγκόσμια έλευση της ρευστότητας, στην οποία σύντομα προστέθηκαν και άλλα συνακόλουθα που ξεφούρνισε ο Bauman σε ισάριθμα βιβλία: υγρή κοινωνία, υγρή αγάπη, υγρή ζωή, υγρή τέχνη, υγρή επιτήρηση, υγρός φόβος και ούτω καθεξής. Ένα επίμονο μάντρα από το οποίο δεν έχουμε απελευθερωθεί και το οποίο κανείς δεν αμφισβητεί. Ακόμα και η αμφιφυλόφιλη ηθοποιός Kristen Stewart, παρουσιάζοντας τη νέα της lgbt ταινία, λέει ότι "πιστεύει στο υγρό σεξ". Ο Bauman είναι ένας από τους σπάνιους συγγραφείς που διαβάζει και αναφέρει ο Πάπας Bergoglio, ειδικά για το θέμα των απορριπτόμενων ζωών, που ρευστοποιούνται από την εγωιστική κοινωνία: η αναγωγή της χριστιανικής πίστης στην κοινωνιολογία συνεπάγεται ως συνέπεια την αντικατάσταση της σκέψης, της θεολογίας και της φιλοσοφίας, με την ποπ κοινωνιολογία, ίσως ριζοσπαστική, όπως ήταν του Bauman. Κάποια ειρωνεία διαφεύγει σε αυτόν τον νέο κοσμικό Άγιο Τζενάρο με το θαύμα της παγκόσμιας ρευστοποίησης.

Ο καπιταλισμός του Μεφιστοφελή. Το τέλος της εργασίας (Roberto Pecchioli)

 

Το τέλος της εργασίας είναι ο τίτλος ενός διάσημου δοκιμίου του Jeremy Rifkin το 1995, στο οποίο ο Αμερικανός κοινωνιολόγος προφήτευε ότι η τρίτη βιομηχανική επανάσταση που βρισκόταν τότε σε εξέλιξη, αυτή της εμφάνισης των υπολογιστών, θα άφηνε πίσω της μια κληρονομιά διαρθρωτικής ανεργίας. Μια εύκολη προφητεία, λαμπρή στη διάγνωσή της, οξεία στην πρόγνωσή της και φτωχή στη θεραπεία της, αφού η μόνη λύση που προτεινόταν ήταν η μείωση των ωρών εργασίας, η οποία θα ήταν δυνατή μόνο στο τέλος μιας βαθιάς αλλαγής παραδείγματος από τη λογική του κέρδους και της κυριαρχίας που κινεί τον σύγχρονο καπιταλισμό. Ωστόσο, από τον Rifkin πρέπει να ξεκινήσουμε για μια ματιά στο παρόν και στο εγγύς μέλλον, στο οποίο η πρόβλεψή του γίνεται δραματική πραγματικότητα.

Ο πρώτος νόμος της εξουσίας

 Από τον Marcello Veneziani | 20 Αυγούστου 2023

Αναρωτιέστε γιατί είναι τόσο δύσκολο να κυβερνήσετε την Ιταλία και να πετύχετε σπουδαία πράγματα όταν αναλαμβάνετε έναν υπεύθυνο ρόλο. Δεν είναι ζήτημα δεξιάς ή αριστεράς- μπείτε στο θέμα σαν να μπαίνετε σε ένα πλοίο ή σε ένα τζαμί, αφήνοντας τα παλιά παπούτσια της δεξιάς και της αριστεράς στο κατώφλι. Μπείτε ξυπόλητοι, όπως οι ξυπόλητοι Καρμελίτες¹, και θα γνωρίσετε την αλήθεια.

Ο αδυσώπητος νόμος που σκοτώνει κάθε θέληση να επηρεάσεις και να αλλάξεις τα πράγματα, να σχεδιάσεις και να πετύχεις, είναι ένας και ισχύει ιδιαίτερα για τις άρχουσες τάξεις- primum, κάλυψε τον κώλο σου. Αυτός είναι ο κανόνας της βασίλισσας που εκτρέπει τις προθέσεις και τις ενέργειες για να τις διοχετεύσει όλες εκεί, στην πιο δύσκολη άσκηση ισορροπίας, πρόληψης και αυτοσυντήρησης. Το να καλύπτεις τον κώλο σου είναι το a priori της εξουσίας, η προϋπόθεση για να είσαι μέλος της άρχουσας τάξης, όπως το να βάζεις τη ζώνη ασφαλείας πριν ξεκινήσεις. Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση στην Ιταλία δεν πιέζει τους κυβερνώντες για γεγονότα και αποτελέσματα, αλλά τους στήνει ενέδρες για να τους ρίξει. Συνεπώς, πριν από την καλή διακυβέρνηση, πρέπει να καλύψει κανείς τα οπίσθιά του.

Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου: Δεν υπάρχει ηθικός λόγος για τον οποίο οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να επιδοτούν μεταμοσχεύσεις μήτρας για άνδρες

Photo By BSIP/UIG Via Getty Images

Του JOSEPH MACKINNON |18 Αυγούστου 2023

Ο Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος έχει διατυπώσει την άποψη ότι δεν υπάρχει κανένας ηθικός λόγος για τον οποίο οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να επιδοτούν την παροχή μήτρας από νεκρές ή ζωντανές γυναίκες σε τραβεστί, ώστε να μπορούν να κυοφορούν μωρά.

Μια εργασία με κριτές που δημοσιεύθηκε στο AMA Journal of Ethics τον Ιούνιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, "ακόμη και αν υπάρχουν όρια στις επιδοτήσεις, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι κανένα ηθικό εμπόδιο δεν στέκεται εμπόδιο στη δικαιολόγηση των επιδοτήσεων για UTx [μεταμόσχευση μήτρας] για ορισμένες τρανς γυναίκες και τρανς άνδρες, όπως ακριβώς δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα απολύτως πειστικό επιχείρημα κατά της κυοφορίας ενός παιδιού μέσω UTx".

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩ

Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο διαπραγματεύεται ένα θέμα που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα: την επιφανειακή «αποναζιστικοποίηση» της σύγχρονης Γερμανίας – την επιπόλαιη δηλαδή θεώρηση πως η χώρα δεν έχει πια καμία σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της. Ειδικά αφού τα πρώην ηγετικά στελέχη της «Υπηρεσίας Ασφαλείας» των ναζί, κατάφεραν εντυπωσιακά συχνά να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους στη Δυτική και σήμερα Ομοσπονδιακή Γερμανία – με περισσότερο ή λιγότερο άμεμπτο τρόπο.

.
Ανάλυση Βασίλης Βιλάρδος

Πριν από μερικά χρόνια, εκδόθηκε στη Γαλλία ένα βιβλίο με το τίτλο «Ελεύθερος να υπακούω» (Libres d’ obéir) – ένα δοκίμιο ενός Γάλλου ιστορικού, το οποίο έχει ήδη αναταράξει τα νερά, παρέχοντας ορισμένα σημαντικά στοιχεία που συμβάλουν στο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα της ενδεχόμενης αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ο Γάλλος είναι καθηγητής στη Σορβόννη, με πολλές εκδόσεις βιβλίων για την εποχή των Ναζί – ενώ σήμερα θεωρείται ως ο σημαντικότερος ειδικός της χώρας του, σχετικά με τις ιδεολογικές βάσεις της ναζιστικής κυριαρχίας (χωρίς να στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη ιδεολογία που να την εφαρμόζει απαρέγκλιτα, δεν μπορεί ποτέ να κυριαρχήσει κανένα πολιτικό κόμμα).

Το σύνδρομο του Stormtrooper αποπλάνησε τη Δύση

Μετατρέψαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία σε παραμύθι.

Θυμάστε τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers από τις ταινίες Star Wars, που περιφέρονταν με τις λευκές πλαστικές πανοπλίες τους; Όταν ο Obi-Wan Kenobi στην αρχική ταινία έλεγε ότι κανείς άλλος δεν ήταν τόσο ακριβής όσο οι αυτοκρατορικοί Stormtroopers, έκανε σαφώς ένα αστείο που ο Luke Skywalker ήταν πολύ βρεγμένος πίσω από τα αυτιά για να το πιάσει. Το μόνο πράγμα που ξεκαθαρίζουν αυτές οι ταινίες για τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers είναι ότι δεν θα μπορούσαν να χτυπήσουν την πλατιά πλευρά ενός Death Star ακόμα και αν στέκονταν σε απόσταση ενός womp-rat από αυτό. Η δουλειά τους είναι να γεμίζουν τον αέρα με πυρά και να αστοχούν. Κάνουν αυτή τη δουλειά πολύ αποτελεσματικά.

Έτσι κατέλαβε ο αριστερός κομφορμισμός τα ιταλικά πανεπιστήμια

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari.

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari (128 σελίδες, τιμή €14,00)

Ο Γκούσταβ Χέρλινγκ, ο Πολωνός συγγραφέας που έζησε στην Ιταλία και συγγραφέας του Un mondo a parte, μιας εξαιρετικής περιγραφής του σταλινικού Γκούλαγκ, είπε κάποτε: "Πολιτιστική δικτατορία, δικτατορία tout court, υπήρξε στην Πολωνία. Στην Ιταλία επικρατούσε η ήρεμη συνήθεια της συγκρατημένης συμπεριφοράς. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα κενό γύρω από αυτό, για να μη μιλήσει κανείς γι' αυτό. Ένα κλίμα συνωμοτικό που κρύβει εξίσου μισητά χαρακτηριστικά".

Η ειλικρίνεια δεν είναι πάντα μια αρετή

 

Υπάρχει μια αρετή που θα θριαμβεύσει σήμερα. Λέω πως είναι η ειλικρίνεια. Από τότε που γκρεμίστηκαν τα αρχιτεκτονικά εμπόδια που την εμπόδιζαν -δηλαδή ο ευλαβικός φόβος, ο σεβασμός, η εξουσία, η ευπρέπεια, η εθιμοτυπία, ο φόβος της τιμωρίας- η ειλικρίνεια παρουσιάζεται γυμνή, θρασύτατη, αχαλίνωτη, στα χίλια ρυάκια των μέσων ενημέρωσης. Έξω τα ταμπού, μέσα το outing. Ζούμε λοιπόν στην εποχή της ειλικρίνειας;

Ερμηνευτική του μηδενισμού, η σύγχρονη σκέψη έχει τρελαθεί επειδή αρνείται το αντικείμενο

 FVG - Λαμβάνουμε και ευχαρίστως δημοσιεύουμε, του Francesco Lamendola

Η σκέψη έχει τουλάχιστον ένα κοινό με τον βιολογικό οργανισμό: το γεγονός ότι μπορεί να είναι υγιής ή άρρωστη. Είναι υγιής όταν παραμένει σταθερά προσκολλημένη στην πραγματικότητα (η οποία δεν συμπίπτει με τη φυσική και ορατή πραγματικότητα), είναι άρρωστη όταν αποκολλάται από αυτήν και αυτονομείται: σε αυτό το σημείο τρελαίνεται. Υπάρχει μια ακριβής στιγμή στην ιστορία της δυτικής φιλοσοφίας κατά την οποία λαμβάνει χώρα αυτή η απόκλιση, αυτή η αποδέσμευση από την πραγματικότητα και αυτή η αιώρηση της σκέψης στα τρελά βασίλεια της καθαρής υποκειμενικότητας: το καρτεσιανό cogito.

Από την Τεχνητή Νοημοσύνη στην Αποκάλυψη

 

Ο Μαξ Τέγκμαρκ, φυσικός στο διάσημο ΜΙΤ, προσπαθεί να φανταστεί πώς θα μπορούσε να επιτευχθεί η παγκόσμια κυριαρχία μέσα από τρία βήματα: πρώτον, να δημιουργηθούν Τεχνητές Νοημοσύνες στο ίδιο επίπεδο με τους ανθρώπους, δεύτερον, να χρησιμοποιηθούν αυτές οι Τεχνητές Νοημοσύνες για να δημιουργηθεί μια υπερ-νοημοσύνη και τρίτον, να αφεθεί η υπερ-νοημοσύνη να αναλάβει τον έλεγχο του κόσμου.

Στην αρχή του βιβλίου του Life 3.0, ο Tegmark φαντάζεται ένα εξαιρετικά μυστικοπαθές έργο Τεχνητής Νοημοσύνης (TN) που εκτελείται από αυτό που αποκαλεί Ομάδα Ωμέγα, η οποία αναπτύσσει ένα σύστημα Τεχνητής Νοημοσύνης με το όνομα Προμηθέας.

Ο Προμηθέας αναλαμβάνει τελικά τον πλήρη έλεγχο του πλανήτη: "Για πρώτη φορά, ο πλανήτης μας κυβερνιόταν από τη δύναμη ενός και μόνο ατόμου, ενισχυμένη από μια νοημοσύνη τόσο τεράστια που θα μπορούσε να κάνει τη ζωή να ανθίσει για δισεκατομμύρια χρόνια στη γη και σε όλο το σύμπαν, αλλά ποιο ακριβώς ήταν το σχέδιό τους;".

ΠΛΑΤΩΝ Ή ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ;

 

”Στο τέλος, πρέπει να γίνει μια επιλογή: "είτε ο Πλάτωνας είτε ο Αριστοτέλης". Η εναλλακτική λύση μεταξύ του "πλατωνικού ιδεαλισμού" και του "αριστοτελικού ρεαλισμού" είναι τελικά μια υπαρξιακή εναλλακτική λύση που παρουσιάζεται σήμερα με ιδιαίτερη οξύτητα και επείγοντα χαρακτήρα.

Στο τέλος πρέπει να επιλέξετε: είτε τον Πλάτωνα είτε τον Αριστοτέλη.

Κάνοντας το babymaking καλύτερο

Η εξωσωματική γονιμοποίηση απογοητεύει τις περισσότερες γυναίκες. Αλλά μια νέα έρευνα δίνει ελπίδες για το μέλλον.

        εικόνα: eiko ojala


20 Ιουλίου 2023 The Economist

Αφού γεννήθηκε η Λουίζ Μπράουν στο Μάντσεστερ τον Ιούλιο του 1978, οι γείτονες των γονέων της είδαν με έκπληξη ότι το πρώτο "μωρό του δοκιμαστικού σωλήνα" στον κόσμο ήταν "φυσιολογικό": δύο μάτια, δέκα δάχτυλα, δέκα δάχτυλα. Στα 45 χρόνια που μεσολάβησαν από τότε, η εξωσωματική γονιμοποίηση έγινε η κύρια θεραπεία για την υπογονιμότητα σε όλο τον κόσμο. Τουλάχιστον 12 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν συλληφθεί σε γυάλινο σκεύος. Ένα μωρό ivf παίρνει την πρώτη του γουλιά αέρα περίπου κάθε 45 δευτερόλεπτα. τα μωρά ivf είναι εξίσου υγιή και μη αξιοσημείωτα όπως όλα τα άλλα. Ωστόσο, για τους γονείς τους, οι περισσότεροι από τους οποίους παλεύουν με την υπογονιμότητα για μήνες ή χρόνια, δεν είναι τίποτα λιγότερο από θαύμα.