Πίτερ Θίελ, ο Αντίχριστος Σούπερσταρ που θα μπορούσαμε να αποχωριστούμε

Peter Thiel: Ο «Αντίχριστος» της Silicon Valley και η Εσχατολογική του Φιλοδοξία

Είναι ο Peter Thiel ένας αυθεντικός οραματιστής ή ένας επιδέξιος υποκριτής; Η απάντηση φαίνεται να είναι: και τα δύο. Ο Αμερικανός μεγιστάνας, με περιουσία που αγγίζει τα 26 δισεκατομμύρια δολάρια, μπορεί να μην είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, είναι όμως αναμφίβολα ο πιο «πνευματικά χαρισματικός» ανάμεσα στους τεχνοκράτες της Silicon Valley. Οι πρόσφατες διαλέξεις του στην Ιταλία με θέμα τον Αντίχριστο αναδεικνύουν το εσχατολογικό του όραμα, μετατρέποντας το κέρδος από αυτοσκοπό σε εργαλείο πολιτικής και φιλοσοφικής κυριαρχίας.

Από το Στάνφορντ στην Palantir

Από τα φοιτητικά του χρόνια, ο Thiel συνδύαζε τη συσσώρευση πλούτου (ίδρυση PayPal) με τη βαθιά μελέτη της φιλοσοφίας (Girard, Strauss). Η ίδρυση της Palantir, μιας πολυεθνικής εταιρείας ανάλυσης δεδομένων με στρατηγικό ρόλο στον αμερικανικό στρατιωτικό μηχανισμό, αντικατοπτρίζει αυτόν τον συνδυασμό: το όνομα παραπέμπει στην κρυστάλλινη σφαίρα του Τόλκιν που βλέπει το μέλλον, συμβολίζοντας ένα όνειρο απόλυτης κυριαρχίας.

Η επιλογή της Ρώμης για τις ομιλίες του δεν είναι τυχαία, καθώς επιδιώκει επαφή με συντηρητικούς καθολικούς κύκλους. Ο προστατευόμενός του και Αντιπρόεδρος των ΗΠΑ, JD Vance, είναι Καθολικός, ενώ οι δραστηριότητές του χρηματοδοτούνται από οργανώσεις όπως η Acts 17 Collective, που επιδιώκουν την ενσωμάτωση του Χριστιανισμού στην τεχνολογία, συγχέοντας συχνά τον αμερικανικό ιμπεριαλισμό με τον μεσσιανισμό.

Η Ιδεολογία του «Σκοτεινού Διαφωτισμού»

Ο Thiel δεν είναι ένας απλός ευαγγελιστής· φιλοδοξεί να γίνει πολιτικός θεωρητικός. Το πλαίσιο που προτάσσει αναμειγνύει τον καπιταλισμό με αυταρχικές, δυστοπικές αποχρώσεις. Για τον Thiel:

• Η δημοκρατία είναι δυσλειτουργική: Η καθολική ψηφοφορία θεωρείται εμπόδιο στην ελευθερία του κεφαλαίου.

• Μονοπώλιο vs Ανταγωνισμού: Υποστηρίζει ότι μόνο τα μονοπώλια εγγυώνται την καινοτομία, δικαιολογώντας έτσι την κυριαρχία των τεχνοφεουδαρχών.

• Ο Αντίχριστος ως Απάτη: Στο δικό του σύμπαν, «Αντίχριστος» είναι ο ανθρωπισμός, ο περιβαλλοντισμός και η φιλελεύθερη δημοκρατία—το Κακό μεταμφιεσμένο σε Καλό.

Τεχνολογία και ο «Κατέχων»

Ο Thiel βλέπει την Τεχνητή Νοημοσύνη ως υπαρξιακό κίνδυνο που μπορεί να οδηγήσει σε έναν παγκόσμιο «Μεγάλο Αδελφό» (με πρότυπο την Κίνα ή τη Σιγκαπούρη). Ενάντια σε αυτή την απειλή, επικαλείται την έννοια του «κατέχoντος» (από τον απ. Παύλο), της δύναμης που αναχαιτίζει το σκότος. Πιστεύει ότι η σύγκρουση είναι εσωτερική στην ελίτ και προσπαθεί να «κατηχήσει» τη νέα ηγεσία προς μια κατεύθυνση που θα αντιμετωπίσει την ηγεμονία της αριστεράς.

Η Μεγάλη Αντίφαση

Η τραγική ειρωνεία είναι ότι ο Thiel κηρύττει κατά του ολοκληρωτισμού ενώ πλουτίζει από την πιο «απανθρωποποιητική» τεχνολογία στην ιστορία. Αν υπάρχει ένας βιβλικός «Αντίχριστος», αυτός είναι ο ίδιος και οι όμοιοί του, που χρησιμοποιούν τη ρητορική της ελευθερίας για να διαιωνίσουν τον κοινωνικό Δαρβινισμό και τα προνόμια των πλουσιότερων.

Ο Thiel είναι ένας «διαυγής μυθομανής». Χτίζει καταφύγια στη Νέα Ζηλανδία για να επιβιώσει από την αποκάλυψη που η ίδια η τάξη του ενδέχεται να προκαλέσει. Είναι ένας χαρακτήρας γκροτέσκο που δεν πρέπει ούτε να υπερεκτιμάται ούτε να υποτιμάται. Εμφανίζεται ως σωτήρας του κόσμου, ενώ στην πραγματικότητα, ο κόσμος χρειάζεται σωτηρία από ανθρώπους σαν αυτόν.

Ο Μιμητισμός του René Girard (Η Ρίζα της Σύγκρουσης)

Ο Thiel υπήρξε μαθητής του Γάλλου στοχαστή René Girard στο Στάνφορντ. Η θεωρία του Girard λέει ότι οι άνθρωποι δεν ξέρουν τι να επιθυμήσουν, οπότε μιμούνται τις επιθυμίες των άλλων. Αυτό οδηγεί αναπόφευκτα σε ανταγωνισμό και βία.

Ο Thiel χρησιμοποιεί αυτή την ιδέα για να δικαιολογήσει τα μονοπώλια. Αν ο ανταγωνισμός (μίμηση) οδηγεί σε καταστροφή και χαμηλά κέρδη, τότε το μονοπώλιο (όπως της Palantir) είναι η μόνη «ειρηνική» και κερδοφόρα διέξοδος.

Ο «Κατέχων» (Η Δύναμη που Συγκρατεί το Χάος)

Η έννοια του Κατέχοντος προέρχεται από τη Β' Επιστολή προς Θεσσαλονικείς του Αποστόλου Παύλου. Είναι η δύναμη που εμποδίζει την έλευση του Αντίχριστου και το τέλος του κόσμου.

Ο Thiel αυτοπροσδιορίζεται (μαζί με την τεχνολογική ελίτ) ως ο σύγχρονος «Κατέχων». Πιστεύει ότι χωρίς την αυταρχική επίβλεψη της τεχνολογίας και των προγνωστικών αλγορίθμων, ο κόσμος θα βυθιστεί στο χάος (τον «Αντίχριστο» της αναρχίας ή της κινεζικής επιτήρησης).

Η Πολιτική Θεολογία του Leo Strauss (Η Κρυφή Αλήθεια)

Ο Strauss δίδασκε ότι οι φιλόσοφοι πρέπει να γράφουν «εσωτερικά», κρύβοντας την πραγματική τους αλήθεια από τις μάζες για να μην προκαλέσουν αναταραχή.

Αυτό εξηγεί τη μυστικότητα των συνεδρίων του Thiel. Η «δημοκρατία» είναι για τις μάζες, ενώ η πραγματική εξουσία ασκείται από μια ελίτ που κατανοεί ότι η ελευθερία και ο καπιταλισμός είναι ασύμβατα.

Η Αντίφαση του "Antichrist Superstar"

Όπως αναφέρθηκε προηγουμένως, ο Thiel χρησιμοποιεί αυτές τις βαθιές έννοιες για να ντύσει με πνευματικό μανδύα τον ωμό Κοινωνικό Δαρβινισμό. Ενώ προειδοποιεί για τον «Αντίχριστο» των διεθνιστικών δικαιωμάτων, ο ίδιος οικοδομεί μια υποδομή απόλυτου ελέγχου, υποστηρίζοντας ότι μόνο οι «ισχυροί» (η ελίτ) μπορούν να σώσουν την ανθρωπότητα από την καταστροφή που οι ίδιοι—μέσω της Τεχνητής Νοημοσύνης—επιταχύνουν.

Πηγή: la fionda