Ιράν: Γιατί τόσοι πολλοί πιστεύουν τη δυτική προπαγάνδα;

 

 

Για όσους δεν καταλαβαίνουν τι διακυβεύεται, αρκεί να διαβάσουν τις δηλώσεις του Τραμπ, οι οποίες χθες απευθύνθηκαν στους Ιρανούς «πατριώτες», προτρέποντάς τους όχι μόνο να συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες αλλά και να πάρουν τον έλεγχο των θεσμών τους. «Θυμηθείτε τα ονόματα των δολοφόνων και των κακοποιών... η βοήθεια έρχεται... MIGA!» [Make Iran Great Again-Κάντε το Ιράν ξανά μεγάλο].

Η Ελλάδα σε κρίση ταυτότητας: Όταν ο λαός μισεί τον εαυτό του!

 Τρία σύγχρονα στιγμιότυπα, που μοιάζουν να είναι τυχαία και άσχετα μεταξύ τους, αποκαλύπτουν στην πραγματικότητα το ίδιο βαθύ και κοινό ψυχολογικό υπόστρωμα της ελληνικής κοινωνίας: την εσωτερική σύγχυση και την άρνηση της ταυτότητάς της. Το πρώτο είναι ένα διαφημιστικό βίντεο του υπουργείου Παιδείας, όπου ο μοναδικός μαθητής που εμφανίζεται είναι αλλοεθνής. Το δεύτερο είναι η δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού, ο οποίος χαρακτήρισε τον εαυτό του αντινατιβιστή. Και το τρίτο είναι η έπαρση παλαιστινιακών σημαιών από οργανώσεις της Αριστεράς. Και τα τρία, πέρα από επιφανειακές πράξεις, μαρτυρούν μια βαθιά συλλογική προσπάθεια ενός πολιτισμού που αγωνίζεται να ξεχάσει τον ίδιο του τον εαυτό, μήπως και απαλλαγεί από το ιστορικό του βάρος.

ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ. ΜΕΡΟΣ ΔΕΥΤΕΡΟ

Φωτογραφία Tommy Ingberg

”Η μετατροπή του ανθρώπου από ελεύθερο υποκείμενο

Ο μετασχηματισμός του ανθρώπου από ελεύθερο υποκείμενο, που εξιδανικεύεται στον ορισμό του πολίτη ως φορέα καθολικών δικαιωμάτων που πρότεινε η Γαλλική Επανάσταση, που θεωρείται φυσικά ελεύθερος από το αμερικανικό σύνταγμα, δεσμευμένος στην επιδίωξη της ευτυχίας, είναι ένα κοσμικό σχέδιο που ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, κληρονόμος του Διαφωτισμού και της πρώτης επιστημονικής επανάστασης, που προαναγγέλθηκε τον 17ο αιώνα από τη σκέψη του Μπέικον, του Ντεκάρτ και του Σπινόζα.

Λύκος και αμνός

 

Image by Jonny Lindner from Pixabay

Από τον Φαίδρο και μετά, ο λύκος και το αρνί έχουν γίνει το παράδειγμα της βίας του ισχυρότερου πάνω στον πιο αδύναμο. Της υπεκφυγής. Της κατάχρησης και της καταπίεσης.

Τώρα, ο Λατίνος ποιητής πήρε το παράδειγμα του από την πραγματικότητα. Ή μάλλον από το χρονικό. Και, κατά πολλούς τρόπους, από ένα αυτοβιογραφικό χρονικό. Διότι πίσω από τη μάσκα του λύκου, δεν είναι δύσκολο να μαντέψει κανείς το πρόσωπο του Σεγιάνου. Του ισχυρού έπαρχου των πραιτωριανών στον οποίο ο Τιβέριος είχε αναθέσει τη διοίκηση της Ρώμης. Ενώ εκείνος, ο αυτοκράτορας, κυβερνούσε τον ρωμαϊκό κόσμο από τις βίλες του στο Κάπρι, τη Σπερλόγκα... Και τον κυβερνούσε, έστω και καλά, γιατί ο Τιβέριος, εκτός από άριστος στρατηγός, ήταν και ικανός διαχειριστής. Αλλά όχι στην πρωτεύουσα. Όχι στη Ρώμη. Επειδή την απεχθανόταν θερμά. Και του το ανταπέδωσε κι αυτή. Οπότε... παίρνεις τον Σεγιάνο, και την έχεις.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΗ. Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ Η ΜΗ ΣΚΕΠΤΟΜΕΝΗ ΜΑΖΑ - ΜΕΡΟΣ ΠΡΩΤΟ

 

Εικόνα από Tommy Ingberg (https://www.photographyoffice.com/blog/2011/10/reality-rearranged-black-and-white-surrealist-photography-by-tommy-ingberg)

Τέλος Αυγούστου- η δύναμη της τηλεόρασης και της προγνωστικής επικοινωνίας. Ο Τύπος και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης είναι κατηγορηματικά: "μαύρο σημάδι" στους δρόμους, τους αυτοκινητόδρομους, τους σταθμούς για έναν εντυπωσιακό αριθμό παραθεριστών - το εποχιακό προσόν των καταναγκαστικών καταναλωτών διακοπών και αποταμιεύσεων - που επιστρέφουν στην πατρίδα τους με πλοία, τρένα, αυτοκίνητα, αεροπλάνα. Εντυπωσιακοί αριθμοί, εξίσου εντυπωσιακή είναι η ικανότητα να υπομένουν την ταλαιπωρία, τη ζέστη, τα υπερβολικά έξοδα, τις καθυστερήσεις, το πλήθος, τις ουρές ακόμη και για παγωτό, με αντάλλαγμα τις ολιγοήμερες διακοπές, τη μαγική λέξη που σημαίνει απουσία, έλλειψη.

Τί κάνει ένας εκπαιδευτής Συμπεριληπτικής Σεξουαλικής αγωγής;

Πρώην δασκάλα Σεξουαλικής Διαπαιδαγώγησης στη Planned Parenthood περιγράφει τους τρόπους που καθοδηγούν τα παιδιά.

Αυτό το καιρό ο «σύγχρονος» εκπαιδευτικός οφείλει να κάνει ένα μεταπτυχιακό στο θέμα της εποχής. Στη «Σεξουαλική διαπαιδαγώγηση». Για να βοηθήσει τα παιδιά να αποκτήσουν δεξιότητες που δεν είχαν οι άλλες γενιές. Πρόκειται μεταπτυχιακά χωρίς προϋποθέσεις συμμετοχής, που μέσα σε λίγες ώρες σε κάνουν ικανό να φέρεις τα πάνω κάτω στη ψυχή των παιδιών. Όποιος θέλει επιμορφώνεται. Δεν εξετάζονται ο ψυχισμός, τα κίνητρα, οι ικανότητες, οι στόχοι. Μορφώνεται «για το καλό των παιδιών»…

Ο πόλεμος για οκτώ δισεκατομμύρια μυαλά

 

Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων με σκοπό τον έλεγχο του μυαλού τους. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας. (Πηγή εικόνας: iStock)

του J.B. Shurk

19 Φεβρουαρίου 2023

Μετάφραση του πρωτότυπου κειμένου: The War for Eight Billion Minds

Μεταξύ των σοβαρών κινδύνων που αντιμετωπίζουμε σήμερα περιλαμβάνονται οι συγκεντρωτικές κυβερνήσεις που μικροδιαχειρίζονται την κοινωνία, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική ενός παγκόσμιου πολέμου, η ολοένα και μεγαλύτερη προοπτική επιβεβλημένης παράδοσης, και η αντικατάσταση της εμπεριστατωμένης συζήτησης και της ελευθερίας του λόγου με κρατικά εγκεκριμένες «ρητορικές» και με λογοκρισία: η ολοκληρωτική διακυβέρνηση φαίνεται να μην απέχει μακριά. Πρόκειται για ένα νέο είδος πολέμου εναντίον αμάχων που σκοπεύει στον έλεγχο του μυαλού τους.

Οι ραγδαίες εξελίξεις που μας κατακλύζουν μοιάζουν ότι δύνανται να αποβούν καταστροφικές. Σε διάστημα λίγων ετών, ο κόσμος έχει υποστεί την πανδημία COVID-19, τα υποχρεωτικά κρατικά λοκντάουν, την ακραία οικονομική αστάθεια, τις ελλείψεις αγαθών και τις προσπάθειες του Παγκόσμιου Οικονομικού Φόρουμ να εκμεταλλευτεί αυτόν τον καταρράκτη κρίσεων ως δικαιολογία για να ξεκινήσει μια δομική «Μεγάλη Επαναφορά» όπου η παγκόσμια κατανάλωση τροφίμων και ενέργειας θα ρυθμίζεται αυστηρά σύμφωνα με τους στόχους της «κλιματικής αλλαγής» μιας μη εκλεγμένης κλίκας. Οι κυβερνήσεις βασίζονται ολοένα και περισσότερο στον έλεγχο των δημόσιων «ρητορικών» και στη δυσφήμιση της αντιγνωμίας.

Ο Σενέκας ξαναγράφει την επιστολή για την ευτυχία

Αγαπητέ Λουκίλιε, τι κάνεις τα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά; Δεν θα ήθελα να σε ταλαιπωρήσω με τα ενθαρρυντικά γράμματά μου και να σου χαλάσω τις βαρετές γιορτές. (Ναι, είπα βαρεμάρα, δεν είπα χαρά, για να παραθέσω τα λόγια του Franco Califano). Τώρα που μπαίνουμε στην οξεία φάση των γιορτών, θα ήθελα να επικαιροποιήσω την επιστολή μου για την ευτυχία. Θα ανταλλάξετε ένα βουνό ευχές για ευτυχία, μια μαζική προληπτική τελετουργία που δηλώνει πόσο πρωτόγονος είναι ο νεωτερισμός σας. Ευχές de visu και πάνω απ' όλα μέσα από αυτά τα γράμματα-νάνους που ονομάζετε whatsapp, sms ή αφήνοντας φωνητικά μηνύματα, πάντα με αυτό το κολασμένο μαραφέτι που κάνει το επιστολικό μου ξεπερασμένο. Μη μου πεις, αγαπητέ Λουκίλιε, ότι είμαι ο συνήθης σχολαστικός με τις μικροπρεπείς περγαμηνές μου- ευτυχώς που δεν έχω κινητό τηλέφωνο, αλλιώς θα σου έκανα καταιγίδα και δεν θα είχες άλλη επιλογή από το να μπλοκάρεις την επαφή...

Το θρησκευτικό φαινόμενο του LGBTQ-ισμού

 

Του π. Ζαχαρία Lynch

Κάθε άνθρωπος έχει μια κοσμοθεωρία - αρχές, πεποιθήσεις και μια σχολή σκέψης - με την οποία αντιμετωπίζει και βιώνει τον κόσμο που τον περιβάλλει και τα γεγονότα του, καθώς και τον τρόπο με τον οποίο κυβερνά το άτομό του. Τις περισσότερες φορές, τουλάχιστον στις "δυτικές" κοινωνίες, η κοσμοθεωρία είναι αυτοεπιλεγμένη και έτσι για τους περισσότερους ενήλικες γίνεται πράξη της βούλησης.

«Το γίγνεσθαι της προσωποκεντρικής προσέγγισης». Mια προσωποκεντρική αντίληψη του Προσώπου

On Becoming a Person -Centred Approach

A Person-Centred Understanding of the Person

published in: Παιδαγωγική Επιθεώρηση (Educational Review) 31 (2001) 195-214

orig.: Schmid, Peter F., On Becoming a Person-Centred Approach. A Person-Centred Understanding of the Person, in: Thorne, Brian / Lambers, Elke (eds.),  Person-Centred Therapy. European Perspectives, London (Sage) 1998, 38-52

Mετάφραση στην Ελληνική: Γρηγόρης Μουλαδούδης, 2000
Translation into Greek: Grigoris Mouladoudis, Thessaloniki, 2000

https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Carl_Rogers.jpg

Στην εποχή μας πάρα πολλοί ψυχολόγοι θεωρούν προσβολή,

εάν κατηγορηθούν ότι λαμβάνουν υπόψη τους φιλοσοφικές ιδέες.

Δεν μπορώ παρά να προβληματιστώ για τη σημασία αυτού που παρατηρώ.

Carl Rogers (1961b, 163).

Για την προσωποκεντρική προσέγγιση είναι αποφασιστικής σημασίας να εκφράσει με ένα θεμελιακό τρόπο σε ποια αντίληψη του ανθρώπου πρέπει να βασίζεται η θεωρία και η πρακτική της και να καθιερώσει με αυτό τον τρόπο μια βασική ανθρωπολογική θέση¹. Εάν δεν το κάνουμε αυτό, θα εκτεθούμε αναπόφευκτα στη λογική επαναπροσέγγιση ότι απλώς αποκτούμε, ως προσωποκεντρικοί επαγγελματίες, κλινικές δεξιότητες ως τεχνικές.

Ο καπιταλισμός του Μεφιστοφελή. Το τέλος της εργασίας (Roberto Pecchioli)

 

Το τέλος της εργασίας είναι ο τίτλος ενός διάσημου δοκιμίου του Jeremy Rifkin το 1995, στο οποίο ο Αμερικανός κοινωνιολόγος προφήτευε ότι η τρίτη βιομηχανική επανάσταση που βρισκόταν τότε σε εξέλιξη, αυτή της εμφάνισης των υπολογιστών, θα άφηνε πίσω της μια κληρονομιά διαρθρωτικής ανεργίας. Μια εύκολη προφητεία, λαμπρή στη διάγνωσή της, οξεία στην πρόγνωσή της και φτωχή στη θεραπεία της, αφού η μόνη λύση που προτεινόταν ήταν η μείωση των ωρών εργασίας, η οποία θα ήταν δυνατή μόνο στο τέλος μιας βαθιάς αλλαγής παραδείγματος από τη λογική του κέρδους και της κυριαρχίας που κινεί τον σύγχρονο καπιταλισμό. Ωστόσο, από τον Rifkin πρέπει να ξεκινήσουμε για μια ματιά στο παρόν και στο εγγύς μέλλον, στο οποίο η πρόβλεψή του γίνεται δραματική πραγματικότητα.

Ο πρώτος νόμος της εξουσίας

 Από τον Marcello Veneziani | 20 Αυγούστου 2023

Αναρωτιέστε γιατί είναι τόσο δύσκολο να κυβερνήσετε την Ιταλία και να πετύχετε σπουδαία πράγματα όταν αναλαμβάνετε έναν υπεύθυνο ρόλο. Δεν είναι ζήτημα δεξιάς ή αριστεράς- μπείτε στο θέμα σαν να μπαίνετε σε ένα πλοίο ή σε ένα τζαμί, αφήνοντας τα παλιά παπούτσια της δεξιάς και της αριστεράς στο κατώφλι. Μπείτε ξυπόλητοι, όπως οι ξυπόλητοι Καρμελίτες¹, και θα γνωρίσετε την αλήθεια.

Ο αδυσώπητος νόμος που σκοτώνει κάθε θέληση να επηρεάσεις και να αλλάξεις τα πράγματα, να σχεδιάσεις και να πετύχεις, είναι ένας και ισχύει ιδιαίτερα για τις άρχουσες τάξεις- primum, κάλυψε τον κώλο σου. Αυτός είναι ο κανόνας της βασίλισσας που εκτρέπει τις προθέσεις και τις ενέργειες για να τις διοχετεύσει όλες εκεί, στην πιο δύσκολη άσκηση ισορροπίας, πρόληψης και αυτοσυντήρησης. Το να καλύπτεις τον κώλο σου είναι το a priori της εξουσίας, η προϋπόθεση για να είσαι μέλος της άρχουσας τάξης, όπως το να βάζεις τη ζώνη ασφαλείας πριν ξεκινήσεις. Από την άλλη πλευρά, η αντιπολίτευση στην Ιταλία δεν πιέζει τους κυβερνώντες για γεγονότα και αποτελέσματα, αλλά τους στήνει ενέδρες για να τους ρίξει. Συνεπώς, πριν από την καλή διακυβέρνηση, πρέπει να καλύψει κανείς τα οπίσθιά του.

Περιοδικό του Αμερικανικού Ιατρικού Συλλόγου: Δεν υπάρχει ηθικός λόγος για τον οποίο οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να επιδοτούν μεταμοσχεύσεις μήτρας για άνδρες

Photo By BSIP/UIG Via Getty Images

Του JOSEPH MACKINNON |18 Αυγούστου 2023

Ο Αμερικανικός Ιατρικός Σύλλογος έχει διατυπώσει την άποψη ότι δεν υπάρχει κανένας ηθικός λόγος για τον οποίο οι φορολογούμενοι δεν θα πρέπει να επιδοτούν την παροχή μήτρας από νεκρές ή ζωντανές γυναίκες σε τραβεστί, ώστε να μπορούν να κυοφορούν μωρά.

Μια εργασία με κριτές που δημοσιεύθηκε στο AMA Journal of Ethics τον Ιούνιο κατέληξε στο συμπέρασμα ότι, "ακόμη και αν υπάρχουν όρια στις επιδοτήσεις, θα μπορούσε να υποστηριχθεί ότι κανένα ηθικό εμπόδιο δεν στέκεται εμπόδιο στη δικαιολόγηση των επιδοτήσεων για UTx [μεταμόσχευση μήτρας] για ορισμένες τρανς γυναίκες και τρανς άνδρες, όπως ακριβώς δεν φαίνεται να υπάρχει κανένα απολύτως πειστικό επιχείρημα κατά της κυοφορίας ενός παιδιού μέσω UTx".

ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩ

Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο διαπραγματεύεται ένα θέμα που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα: την επιφανειακή «αποναζιστικοποίηση» της σύγχρονης Γερμανίας – την επιπόλαιη δηλαδή θεώρηση πως η χώρα δεν έχει πια καμία σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της. Ειδικά αφού τα πρώην ηγετικά στελέχη της «Υπηρεσίας Ασφαλείας» των ναζί, κατάφεραν εντυπωσιακά συχνά να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους στη Δυτική και σήμερα Ομοσπονδιακή Γερμανία – με περισσότερο ή λιγότερο άμεμπτο τρόπο.

.
Ανάλυση Βασίλης Βιλάρδος

Πριν από μερικά χρόνια, εκδόθηκε στη Γαλλία ένα βιβλίο με το τίτλο «Ελεύθερος να υπακούω» (Libres d’ obéir) – ένα δοκίμιο ενός Γάλλου ιστορικού, το οποίο έχει ήδη αναταράξει τα νερά, παρέχοντας ορισμένα σημαντικά στοιχεία που συμβάλουν στο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα της ενδεχόμενης αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ο Γάλλος είναι καθηγητής στη Σορβόννη, με πολλές εκδόσεις βιβλίων για την εποχή των Ναζί – ενώ σήμερα θεωρείται ως ο σημαντικότερος ειδικός της χώρας του, σχετικά με τις ιδεολογικές βάσεις της ναζιστικής κυριαρχίας (χωρίς να στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη ιδεολογία που να την εφαρμόζει απαρέγκλιτα, δεν μπορεί ποτέ να κυριαρχήσει κανένα πολιτικό κόμμα).

Το σύνδρομο του Stormtrooper αποπλάνησε τη Δύση

Μετατρέψαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία σε παραμύθι.

Θυμάστε τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers από τις ταινίες Star Wars, που περιφέρονταν με τις λευκές πλαστικές πανοπλίες τους; Όταν ο Obi-Wan Kenobi στην αρχική ταινία έλεγε ότι κανείς άλλος δεν ήταν τόσο ακριβής όσο οι αυτοκρατορικοί Stormtroopers, έκανε σαφώς ένα αστείο που ο Luke Skywalker ήταν πολύ βρεγμένος πίσω από τα αυτιά για να το πιάσει. Το μόνο πράγμα που ξεκαθαρίζουν αυτές οι ταινίες για τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers είναι ότι δεν θα μπορούσαν να χτυπήσουν την πλατιά πλευρά ενός Death Star ακόμα και αν στέκονταν σε απόσταση ενός womp-rat από αυτό. Η δουλειά τους είναι να γεμίζουν τον αέρα με πυρά και να αστοχούν. Κάνουν αυτή τη δουλειά πολύ αποτελεσματικά.

Έτσι κατέλαβε ο αριστερός κομφορμισμός τα ιταλικά πανεπιστήμια

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari.

Με την ευγενική χορηγία του εκδοτικού οίκου Lindau δημοσιεύουμε ένα απόσπασμα από το νέο βιβλίο του Giulio Meotti, I nuovi barbari (128 σελίδες, τιμή €14,00)

Ο Γκούσταβ Χέρλινγκ, ο Πολωνός συγγραφέας που έζησε στην Ιταλία και συγγραφέας του Un mondo a parte, μιας εξαιρετικής περιγραφής του σταλινικού Γκούλαγκ, είπε κάποτε: "Πολιτιστική δικτατορία, δικτατορία tout court, υπήρξε στην Πολωνία. Στην Ιταλία επικρατούσε η ήρεμη συνήθεια της συγκρατημένης συμπεριφοράς. Αρκεί να δημιουργηθεί ένα κενό γύρω από αυτό, για να μη μιλήσει κανείς γι' αυτό. Ένα κλίμα συνωμοτικό που κρύβει εξίσου μισητά χαρακτηριστικά".

Η ειλικρίνεια δεν είναι πάντα μια αρετή

 

Υπάρχει μια αρετή που θα θριαμβεύσει σήμερα. Λέω πως είναι η ειλικρίνεια. Από τότε που γκρεμίστηκαν τα αρχιτεκτονικά εμπόδια που την εμπόδιζαν -δηλαδή ο ευλαβικός φόβος, ο σεβασμός, η εξουσία, η ευπρέπεια, η εθιμοτυπία, ο φόβος της τιμωρίας- η ειλικρίνεια παρουσιάζεται γυμνή, θρασύτατη, αχαλίνωτη, στα χίλια ρυάκια των μέσων ενημέρωσης. Έξω τα ταμπού, μέσα το outing. Ζούμε λοιπόν στην εποχή της ειλικρίνειας;

Παιδο-ακτιβιστές στο αριστερό περιβάλλον. Αγκαλιά με τους Ινδιάνους

Στο εναλλακτικό περιβάλλον της δεκαετίας του '70 και του '80, οι άνθρωποι συζητούσαν για την απελευθερωμένη σεξουαλικότητα - επίσης μεταξύ παιδιών και ενηλίκων. Πώς προέκυψε ότι η παιδοφιλία ήταν κοινωνικά αποδεκτή κατά καιρούς; 

Το αμφιλεγόμενο μανιφέστο ενός παιδόφιλου στην taz της 16ης Νοεμβρίου 1979.

Της Nina Apin

Το 1979, η taz καλούσε σε μια σεξουαλική επανάσταση: "Πρέπει να ξεφύγουμε από την ανάπηρη, επιβαλλόμενη από το κράτος κανονικότητα", απαιτεί ο συγγραφέας Olaf Stüben και ενθαρρύνει να ζήσουμε μια "συγκεκριμένη ουτοπία": σεξ μεταξύ ενηλίκων και παιδιών - ανεξαρτήτως ηλικίας. Το άρθρο με τίτλο "Αγαπώ τα αγόρια", με ημερομηνία 16 Νοεμβρίου 1979, είναι το μανιφέστο ενός παιδόφιλου. Ο Stüben είναι μέλος μιας ομάδας παιδεραστών του Αμβούργου και συνεργάτης της taz. Επιτρέπεται να διαδώσει αρκετές φορές τις σεξουαλικές του εμπειρίες με παιδιά, για παράδειγμα τον Δεκέμβριο του 1979: "[...] ο andy candy [...] ήταν μια πραγματική εμπειρία-κλειδί για μένα. όλα ήταν κάπως τρυφερά, ακόμα και το γαμήσι, δεν είχαν μείνει ερωτογενείς ζώνες μαζί μου - εγώ ήμουν μια ερωτογενής ζώνη. στο μεταξύ, δυστυχώς, έχει ειδικευτεί στα κορίτσια. μπορούμε να βιώσουμε και να μάθουμε πολλά από τους μικρότερους γενικά, όχι μόνο άμεσα σεξουαλικά". Ο Stüben εμφανίστηκε μάλιστα μια φορά στην εφημερίδα με την πολύ νεαρή ερωμένη του, σύμφωνα με τη μνήμη ενός συναδέλφου συντάκτη.