ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ ΝΑ ΥΠΑΚΟΥΩ

Πρόκειται για ένα βιβλίο, το οποίο διαπραγματεύεται ένα θέμα που κόβει κυριολεκτικά την ανάσα: την επιφανειακή «αποναζιστικοποίηση» της σύγχρονης Γερμανίας – την επιπόλαιη δηλαδή θεώρηση πως η χώρα δεν έχει πια καμία σχέση με το ναζιστικό παρελθόν της. Ειδικά αφού τα πρώην ηγετικά στελέχη της «Υπηρεσίας Ασφαλείας» των ναζί, κατάφεραν εντυπωσιακά συχνά να συνεχίσουν τη σταδιοδρομία τους στη Δυτική και σήμερα Ομοσπονδιακή Γερμανία – με περισσότερο ή λιγότερο άμεμπτο τρόπο.

.
Ανάλυση Βασίλης Βιλάρδος

Πριν από μερικά χρόνια, εκδόθηκε στη Γαλλία ένα βιβλίο με το τίτλο «Ελεύθερος να υπακούω» (Libres d’ obéir) – ένα δοκίμιο ενός Γάλλου ιστορικού, το οποίο έχει ήδη αναταράξει τα νερά, παρέχοντας ορισμένα σημαντικά στοιχεία που συμβάλουν στο να δοθεί απάντηση στο ερώτημα της ενδεχόμενης αναβίωσης της ναζιστικής ιδεολογίας. Ο Γάλλος είναι καθηγητής στη Σορβόννη, με πολλές εκδόσεις βιβλίων για την εποχή των Ναζί – ενώ σήμερα θεωρείται ως ο σημαντικότερος ειδικός της χώρας του, σχετικά με τις ιδεολογικές βάσεις της ναζιστικής κυριαρχίας (χωρίς να στηρίζεται σε μία συγκεκριμένη ιδεολογία που να την εφαρμόζει απαρέγκλιτα, δεν μπορεί ποτέ να κυριαρχήσει κανένα πολιτικό κόμμα).

Ο Θεός στην Πατερική σκέψη (Ταυτότητα ουσίας (κεφάλαιο 11ο - G.L.Prestige) - 2)

 

Είναι βολικό στο σημείο αυτό να αναφερθούμε στην επέκταση της διδασκαλίας του Αθανασίου σχετικά με τον Υιό στο τρίτο Πρόσωπο της Αγίας Τριάδας. Το Άγιο Πνεύμα, λέει (ad Serap. 1 .2), έχει την ίδια ενότητα με τον Υιό που έχει ο Υιός με τον Θεό Πατέρα, αν και, όπως επισημαίνει με σκωπτική διάθεση, ο Αρειανοί θεωρούσαν το Πνεύμα ως πλάσμα· ή, διερωτάται, πρέπει να συμπεράνουμε ότι η Τριάδα δεν είναι τριάδα αλλά δυάδα, και μετά από αυτό η δημιουργία; Όπως ο Υιός που είναι μέσα στον Πατέρα και στον οποίο είναι και ο Πατέρας, δεν είναι κτίσμα, αλλά ανήκει στην ουσία του Πατέρα, έτσι και το Πνεύμα που είναι μέσα στον Υιό, και στο οποίο είναι και ο Υιός, δεν πρέπει να συγκαταλέγεται στα δημιουργήματα (ο.π. I. 21). Αν πάλι ο Υιός, εφόσον είναι έξω από τον Πατέρα, ανήκει στην ουσία Του, προκύπτει αναγκαστικά ότι και το Πνεύμα, που λέγεται ότι είναι έξω από τον Θεό, ανήκει επίσης στην ουσία του Υιού (ο.π. I. 25). Ο Αθανάσιος στηρίζει το επιχείρημά του, εκτός από την άφθονη παράθεση της Γραφής, σε μεγάλο βαθμό στο γεγονός ότι το Άγιο Πνεύμα ασκεί θεϊκές λειτουργίες στο δικό Του Πρόσωπο, ιδιαίτερα στη δημιουργία και στον αγιασμό- είχε χρησιμοποιήσει παρόμοια επιχειρήματα για την υπεράσπιση της θεότητας του Υιού. Συνοψίζει το θέμα (ο.π.  I. 33) λέγοντας ότι ο ίδιος ο Κύριος Ιησούς Χριστός δίδαξε τη γυναίκα της Σαμάρειας, και μέσω αυτής δίδαξε εμάς, την τελειότητα της αγίας τριάδας ως αδιαίρετης και ενιαίας θεότητας.

Συμβουλευτικό Εγχειρίδιο. Κεφάλαιο 2ο. Ο Νους (ΝΙΚΟΔΗΜΟΣ ΑΓΙΟΡΕΙΤΗΣ)

Γραμμένο πάνω στην Σκυροπούλλα είναι μια δημιουργία "εκ του μηδενός". Μια αρχιερατική παράκληση προς τον άγιο ήταν η αιτία να προκύψει ένας θυσαυρός γνώσης. "Εγκαταλελειμένος" πάνω στο ερημονήσι της Σκυροπούλας ο άγ. Νικόδημος εργάζεται πλέον σε χειρωνακτικές εργασίες, σαν ένας απλός εργάτης. Ο ερημικός πελεκάνος με την καταπληκτική μνήμη στερείται όχι απλώς γραφική ύλη αλλά τροφής. Μετά από πολύ πίεση, ο άνθρωπος του θεού, παρέδωσε ακόμη μια εθνική κληρονομιά.  

«αφού συγκεντρώθηκα στον εαυτό μου και συγκέντρωσα ολα όσα ηταν τυπωμένα στη μνήμη μου από την ανάγνωση και στον πίνακα της φαντασίας, κατά τον Αριστοτέλη, ή κατά τον Πρόκλο στους ιερούς τόπους του νου μου, και όλα αυτά αφού τα αναζωγράφησα, όπως λένε οι Πλατωνικοί, τα χάραξα σ' αυτό το Συμβουλευτικό, όπως θα το έλεγες εσύ, Υπομνηματικό, όπως θα το έλεγα εγώ, το οποίο αποστέλλω σαν ένα πνευματικό γλύκισμα... για τις πολλές χάρες που μου εκανες». (Συμβουλευτικό εγχειρίδιο, σ. 16-17)

Το κείμενο που δημοσιεύεται είναι από την έκδοση της Συνοδίας Σπυρίδωνος ιερομονάχου. Ιερά καλύβη "Άγιος Σπυρίδων Α΄", Νέα Σκήτη Άγιον Όρος.

Κεφάλαια περι διακρίσεως παθών και λογισμών (Εύαγριος Ποντικός)

Για τον Εύαγριο διαβάστε εδώ  .

Το σύνδρομο του Stormtrooper αποπλάνησε τη Δύση

Μετατρέψαμε τον πόλεμο στην Ουκρανία σε παραμύθι.

Θυμάστε τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers από τις ταινίες Star Wars, που περιφέρονταν με τις λευκές πλαστικές πανοπλίες τους; Όταν ο Obi-Wan Kenobi στην αρχική ταινία έλεγε ότι κανείς άλλος δεν ήταν τόσο ακριβής όσο οι αυτοκρατορικοί Stormtroopers, έκανε σαφώς ένα αστείο που ο Luke Skywalker ήταν πολύ βρεγμένος πίσω από τα αυτιά για να το πιάσει. Το μόνο πράγμα που ξεκαθαρίζουν αυτές οι ταινίες για τους αυτοκρατορικούς Stormtroopers είναι ότι δεν θα μπορούσαν να χτυπήσουν την πλατιά πλευρά ενός Death Star ακόμα και αν στέκονταν σε απόσταση ενός womp-rat από αυτό. Η δουλειά τους είναι να γεμίζουν τον αέρα με πυρά και να αστοχούν. Κάνουν αυτή τη δουλειά πολύ αποτελεσματικά.

Η Κοίμηση της Παναγίας Μητέρας μας

Δομήνικος Θεοτοκόπουλος, Η Κοίμηση της Θεοτόκου, περ. 1567, τέμπερα σε ξύλο, 61,4x45 εκ., Ιερός Ναός Κοιμήσεως της Θεοτόκου Σύρου, Ερμούπολη

Η Παναγία ήταν πενήντα εννέα χρονών, όταν ήρθε η ώρα της να πεθάνει· το πώς τώρα έγινε αυτό, θα το μάθουμε σ' αυτή τη διήγηση. Η Παναγία όταν επήγε στο Ιερό τριών χρονώνε ήτανε και έζησε στο Ιερό δώδεκα χρόνια, κι ωσότου να γεννήσει το Χριστό κυλίστηκε ακόμη ένας χρόνος· έκανε και με το Χριστό τριάντα δύο χρόνια και ύστερα απ' το γυιο της έζησε άλλα ένδεκα, οπού όλα μαζί είναι χρόνια πενήντα εννέα. Όταν έφτασε στα χρόνια τούτα η Παναγία, τρεις ημέρες εμπροστά απ' τη θεία της Κοίμηση, της επαρουσιάστη ο Αρχάγγελος Γαβριήλ, κρατώντας ένα φοινικόκλαδο στο χέρι, και της λέει· «μάθε, Κυρία Θεοτόκε, πως μετά τρεις ημέρες από σήμερα σε μεταθέτει ο Κύριος από τούτη τη γη στους ουρανούς του· γι' αυτό θα πρέπει να ταχτοποιήσεις τον εαυτό σου, να έχεις έτοιμα και όλα τα νεκρικά σου, και να αναμένεις την ώρα που θε νάρθει ο Γυιος σου για να παραλάβει την αγιασμένη σου ψυχή». Κι όταν τ' άκουσε αυτά η Παναγία, σηκώθηκε αμέσως και επήγε κι ανέβηκε στο όρος των Ελαιών, εκεί οπού ο Γυιος της αναλήφτηκε, και -θαύμα παράδοξο- οπού όλα τα δέντρα εκείνου του βουνού εγείραν εμπροστά της και την προσκύνησαν. Και εκείνη, στον ουρανό υψώνοντας τα χέρια της, αρχίνησε να προσεύχεται μ' αυτά τα λόγια· «Γυιε μου, μοναχοπαίδι μου πολυτίμητο, εσύ οπού καταδέχτηκες τη γαιώδη σου φανέρωση, με σάρκα και κόκκαλα βγαίνοντας απ' τα δικά μου αίματα, εσύ παράλαβέ με τώρα και στη Βασιλεία σου· φτάνει σε μένα ο χωρισμός οπού κυλίστηκε ανάμεσά μας, μου φτάνει Γυιε μου η στέρησή σου· πράξε υπέρτερος όντας κατά το άγιο θέλημά σου. Όπου βρίσκομαι εγώ, εκεί και ο δικός μου διάκονος βρίσκεται· τα λόγια σου ετούτα και εγώ τα λέω Γυιε μου, και όπου βρίσκεσαι εσύ, αγαπημένε μου, εκεί και μένα αξίωσέ με να έρθω, εμένα οπού η καρδιά μου είναι γιομάτη από θλίψη για την αγάπη σου». Με τέτοια λόγια προσευχήθηκε η Παναγία και κατέβηκε απ' το όρος εκείνο και πισωγύρισε στο σπιτικό της οπού βρισκότανε στο χωριό Γεθσημανή· είχε μάλιστα όλα κι όλα δυο φορέματα, οπού το ένα το εφόρηγε και το άλλο τόκανε χάρισμα σε μια φτωχούλα γειτόνισσά της, όπου έμενε εκεί κοντά της. Και ήτανε εκεί κοντά και ο απόστολος Πέτρος μαζί με τον Ιωάννη το Θεολόγο, οπού ακόμη δεν είχαν από εκείθε ξεμακρύνει. Και τούτο γιατί ο μεν Πέτρος είχε μεγάλη πίστη στην Κυρία Θεοτόκο, ο δε Ιωάννης ήτανε ωσάν υιοθετημένος της υιός, και δεν έφευγαν από κει πέρα μακρύτερα, μόνο και μόνο για να υπηρετούν την Παναγία. Την τρίτη ημέρα, λοιπόν, εκεί οπού δίδασκαν αυτοί το λόγο της αλήθειας, τους άρπαξε ολάξαφνα και τους δυο τους ένα σύγνεφο και τους έφερε στη Γεθσημανή, στο σπίτι της Παναγίας· αυτό έγινε και με όλους τους άλλους αποστόλους. Τότε ήτανε και ο Διονύσιος ο Αρεοπαγίτης, και ο διδάσκαλός του ο Ιερόθεος, και ο Ιάκωβος ο Αδελφόθεος, και τους αρπάζει και αυτούς μια νεφέλη και τους συνάζει όλους μαζί στη Γεθσημανή. Και η Παναγία εκείνη τη στιγμή οπού τους αντίκρυσε καταχάρηκε παρευθύς απ' τα φυλλοκάρδια της και τους λέει· «καθήστε, παιδιά μου, να σας αποχαιρετήσω, γιατί σήμερα φεύγω και ανέρχομαι στον υιό μου τον αγαπημένο· γιατί ο άγγελος ο Γαβριήλ, οπού σε μένα ευαγγελίστηκε κάποτε τη σύλληψη του γυιου μου και την άσπιλή μου μητρότητα, ήρθε και πάλι τώρα και μούδωσε ετούτο το φοινικόκλαδο λέγοντας· "χαίρε και μάθε, ω Θεοτόκε, πως μετά τρεις ημέρες σε μεταθέτει ο Κύριος από τούτη τη γη στους ουρανούς του". Γι αυτό, παιδιά μου, ευχαριστώ το Γυιο μου και Θεό οπού σας έφερε, συνάζοντάς σας όλους εδώ πέρα, για να σας ιδώ πριν απ' το τέλος». Κι όπως τα άκουσαν ετούτα οι απόστολοι εκλαίγαν όλοι τους ακατάπαυστα.

Οι πνευματικοί νόμοι

Πως λειτουργούν οι πνευματικοί νόμοι

- Γέροντα, ποιοι νόμοι λέγονται πνευματικοί;

- Θα σου εξηγήσω: Όπως στην φύση υπάρχουν οι φυσικοί νόμοι, έτσι και στην πνευματική ζωή υπάρχουν οι πνευματικοί νόμοι. Ας πούμε, όταν πετάει κανείς ένα βαρύ αντικείμενο ψηλά, με όσο περισσότερη ορμή και όσο πιο ψηλά το πετάξει, με τόσο μεγαλύτερη δύναμη θα πέσει κάτω και θα συντριβή. Αυτός είναι φυσικός νόμος. Στην πνευματική ζωή, όσο περισσότερο υψώνεται κανείς με την υπερηφάνειά του, τόσο μεγαλύτερη θα είναι και η πνευματική του πτώση και ανάλογα με το ύψος της υπερηφάνειας του θα συντριβή. Γιατί ο υπερήφανος ανεβαίνει, φθάνει σε ένα σημείο και μετά πέφτει και σπάζει τα μούτρα του – «ο υψών εαυτόν ταπεινωθήσεται»[i]. Αυτός είναι πνευματικός νόμος.