Πίτερ Θίελ, ο Αντίχριστος Σούπερσταρ που θα μπορούσαμε να αποχωριστούμε

Peter Thiel: Ο «Αντίχριστος» της Silicon Valley και η Εσχατολογική του Φιλοδοξία

Είναι ο Peter Thiel ένας αυθεντικός οραματιστής ή ένας επιδέξιος υποκριτής; Η απάντηση φαίνεται να είναι: και τα δύο. Ο Αμερικανός μεγιστάνας, με περιουσία που αγγίζει τα 26 δισεκατομμύρια δολάρια, μπορεί να μην είναι ο πλουσιότερος άνθρωπος στον κόσμο, είναι όμως αναμφίβολα ο πιο «πνευματικά χαρισματικός» ανάμεσα στους τεχνοκράτες της Silicon Valley. Οι πρόσφατες διαλέξεις του στην Ιταλία με θέμα τον Αντίχριστο αναδεικνύουν το εσχατολογικό του όραμα, μετατρέποντας το κέρδος από αυτοσκοπό σε εργαλείο πολιτικής και φιλοσοφικής κυριαρχίας.

ΥΠΟΘΕΣΗ Δ΄ (4). Στους αδύναμους ταιριάζει να οδηγούνται σιγά-σιγά στα έργα της μετάνοιας.

 

Από το Γεροvτικό

Ένας άδελφος που έπεσε σε πειρασμό, δηλαδή σε αμαρτία, από τη θλίψη του παράτησε τον μοναχικό κανόνα, και θέλοντας να τον ξαναρχίσει, εμποδιζόταν από τη λύπη. Έλεγε μέσα του: «Πότε θα ξαναβρώ τον εαυτό μου, όπως ήμουν κάποτε;» και αποθαρρημένος δεν μπορούσε να αρχίσει τη μοναχική εργασία. Πήγε λοιπόν σε κάποιον γέροντα και του είπε όσα του συνέβαιναν. Ό γέροντας, αφού άκουσε την αιτία της λύπης του, του έφερε ένα κατάλληλο παράδειγμα.

Φευγαλέες ματιές στο διάβολο: Προσωπικές μαρτυρίες ενός ψυχιάτρου για την κατάληψη, τον εξορκισμό και τη λύτρωση.

 

του M. Scott Peck

Μέρος ΙI: Beccah

ΚΕΦΑΛΑΙΟ 6

ΕΞΟΡΚΙΣΜΟΣ

«Δεν έχω κανέναν λόγο να ενταχθώ στις τάξεις σας και να μπω στην τοστιέρα!»

Ημέρα 1

Για να προλάβουμε να λάβουμε την ευλογία της Εκκλησίας το προηγούμενο βράδυ, δεν είχα ακόμη εξηγήσει στην ομάδα σε βάθος την περίπτωση της Μπέκα. Αυτό θα γινόταν πρώτο πράγμα το επόμενο πρωί. Όταν συναντηθήκαμε όλοι στο σπίτι της Μάρθας στις 9:00 π.μ., η ομάδα στριμώχτηκε σε ένα μικρό δωμάτιο, όπου η Μπέκα καθόταν στο κεφάλι του μοναδικού κρεβατιού.

"Ούτε θεοί, ούτε θεές· ούτε αφέντες, ούτε αφέντρες": Πέρα από το σημάδι του φύλου (Β)

 

 Η ανάλυση του Φουκώ για τον παραγωγικό, εκτός από κατασταλτικό, χαρακτήρα της εξουσίας υιοθετείται από την Μπάτλερ η οποία θα προχωρήσει σε μια ερμηνεία του ταμπού της αιμομιξίας ως παραγωγικής -και όχι μόνο νομικής απαγορευτικής- συνθήκης, που παράγει πλήθος επιθυμιών και ταυτοτήτων, υποκατάστατων ή μη, οι οποίες είτε κυρώνονται είτε αποκλείονται, πάντοτε όμως εντός πολιτισμού. Η δυνατότητα ανατροπής «εντός» είναι το θέμα του τρίτου κεφαλαίου της Αναταραχής φύλου, στο οποίο η Μπάτλερ ενδιαφέρεται για την ανατροπή που μπορούν να παράγουν μη «κανονικές», μη πολιτισμικά κυρωμένες πράξεις. Υιοθετώντας από τον Φουκώ τη θέση ότι η υποκειμενικότητα παράγεται λογοθετικά και ότι αυτό δεν προϋποθέτει την έννοια ενός προϋπάρχοντος υποκειμένου πάνω στο οποίο δρα η εξουσία και ο λόγος, ασχολείται με τη λογοθετικά διαμορφωμένη έμφυλη υποκειμενικότητα. Στην Ιστορία της σεξουαλικότητας, ο Φουκώ είχε διατυπώσει με σαφήνεια την άποψη ότι «το σώμα δεν είναι "έμφυλο" κατά μία ουσιαστική έννοια πριν από τον καθορισμό του μέσα σ' έναν λόγο μέσω του οποίου επενδύεται με μια "ιδέα" φυσικού ή θεμελιώδους φύλου», ενώ η σεξουαλικότητα ως «ιστορικά συγκεκριμένη οργάνωση της εξουσίας, του λόγου, των σωμάτων και των αισθημάτων (...) παράγει το φύλο ως "τεχνητή" έννοια». Όπως επισημαίνει η Μπάτλερ, η κατηγορία του φύλου για τον Φουκώ είναι ρυθμιστική και «όποια ανάλυση προϋποθέτει άκριτα αυτή την κατηγορία επεκτείνει και νομιμοποιεί περαιτέρω τη ρυθμιστική αυτή στρατηγική ως καθεστώς εξουσίας/γνώσης». Παρόλο που η ίδια αποδέχεται πρόθυμα τη θέση του Φουκώ ότι η κατηγορία του φύλου κατασκευάζεται στην υπηρεσία ενός συστήματος ρυθμιστικής ή αναπαραγωγικής σεξουαλικότητας είναι, ωστόσο, πολύ περισσότερο επιφυλακτική απέναντι στην άποψη που εκείνος διατυπώνει στην εισαγωγή της έκδοσης των ημερολογίων της/του Herculine, μιας/ενός γαλλίδας/γάλλου ερμαφρόδιτης/ου τον 18ο αι., σχετικά με τη χειραφετητική λειτουργία ενός σώματος ερμαφρόδιτου ή αμφίσημου, ως να υπήρχε μια «προ του νόμου» σεξουαλικότητα, που περιμένει να ελευθερωθεί από το φύλο.

"Ούτε θεοί, ούτε θεές· ούτε αφέντες, ούτε αφέντρες": Πέρα από το σημάδι του φύλου (Α)

 

Τζούντιθ Μπάτλερ 

    Τα ζητήματα της σεξουαλικότητας και της ετεροφυλοφιλίας είχαν προκαλέσει έντονες συζητήσεις, διαμάχες και αντιπαραθέσεις ανάμεσα στις φεμινίστριες κατά τη διάρκεια των προηγούμενων δεκαετιών. Στα τέλη της δεκαετίας του 1960 τα θέματα που απασχολούσαν το γυναικείο κίνημα σχετικά με τη σεξουαλικότητα ήταν η υπεράσπιση του δικαιώματος των γυναικών στην προσωπική ερωτική τους ικανοποίηση και η νομική κάλυψη απέναντι σε ανεπιθύμητες εγκυμοσύνες, δηλαδή το δικαίωμα στην άμβλωση. Την ίδια περίοδο, το γκέι και λεσβιακό κίνημα επέτρεψε σε πολλούς άνδρες και γυναίκες να διεκδικήσουν ανοιχτά το δικαίωμα στην ομοφυλόφιλη επιθυμία, και καθώς ένας ολοένα και μεγαλύτερος αριθμός γυναικών δήλωναν λεσβίες και διεκδικούσαν το δικαίωμα να φαίνονται και να αναγνωρίζονται ως λεσβίες, τα ενδιαφέροντα του φεμινισμού με αναφορά στη σεξουαλικότητα στράφηκαν σε νέες κατευθύνσεις. Η συζήτηση για την πολιτική διάσταση της σεξουαλικότητας στη δεκαετία του 1970 αφορούσε αφενός τον τρόπο με τον οποίο η πατριαρχία δομεί τη γυναικεία σεξουαλικότητα ενώ αφετέρου ενδιαφερόταν για τη δυνατότητα και τη δυναμική μιας αυτόνομης γυναικείας σεξουαλικής επιθυμίας. 

Πέρα από τους μύθους που καταστρέφουν

 

Μεταξύ των αποδεικτικών στοιχείων του τέλους του εικοστού αιώνα και του πρώτου τετάρτου του εικοστού πρώτου αιώνα είναι η ρητή επιστροφή –και διεκδικείται ως φάρος πολιτισμού– της αγγλοσαξονικής αποικιοκρατίας. την αντίστοιχη παρακμή της Ευρώπης, που κυριαρχείται και διαλύεται από μια Ευρωπαϊκή Ένωση που αποτελεί έκφραση της αγγλοσαξονικής αποικιοκρατίας· η αρχόμενη αλλά ήδη καλά καθορισμένη διαίρεση του πλανήτη σε σφαίρες επιρροής, μια διαίρεση που στην πραγματικότητα ήταν πάντα η αιτία καταστροφικών συγκρούσεων.

Πολιτική θεολογία

Στοιχείο της έννοιας περί Θεού στον 17ο και 18ο αι. είναι η υπερβατικότητα του Θεού απέναντι στον κόσμο, όπως και στοιχείο της τοτινής φιλοσοφίας του κράτους ήταν μια υπερβατικότητα του κυριάρχου απέναντι στο κράτος. Στον 19ο αι. παντού κυριαρχούν, σε όλο και μεγαλύτερη έκταση, αντιλήψεις περί ενυπαρξίας. Όλες οι ταυτότητες, οι οποίες επανέρχονται συνεχώς στην πολιτική και συνταγματική διδασκαλία του 19oυ αι., εδράζονται σε τέτοιες αντιλήψεις περί ενυπαρξίας: η δημοκρατική θέση της ταυτότητας; κυβερνώντων και κυβερνωμένων, η οργανική πολιτειολογία και η δική της ταυτότητα κράτους και κυριαρχίας, η ταυτότητα κυριαρχίας και έννομης τάξης μέσα στην περί κράτους δικαίου θεωρία του Krabbe, τέλος η διδασκαλία του Kelsen για την ταυτότητα κράτους και έννομης τάξης.

Γέροντας-Διονύσιος, Καΐρης.

Τὸ χειρόγραφο γιὰ τὸ ὁποῖο θὰ σᾶς μιλήσω τώρα ἀμέσως εἶναι στὴν κατοχὴ τοῦ ἐγκρίτου Σκιαθίτη κ. Νίκου Ἐπιφανειάδη, ἀπογόνου τοῦ Γέροντα Διονυσίου. Στὸν ὁμιλοῦντα παρεδόθη ἀντίγραφο πρὸς μελέτη. Σὲ ἐπιστολή του ὁ κ. Νῖκος Ἐπιφανειάδης μοῦ γράφει, ὅτι ὁ μακαρίτης θεῖος του Θωμᾶς Ἐπιφανειάδης τοῦ εἶχε πεῖ, ὅτι τὸ χειρόγραφο ἦταν τοῦ Διονυσίου. Αὐτὸ ὅμως δὲν εἶναι τὸ μόνο τεκμήριο γιὰ τὴν αὐθεντικότητα τοῦ χειρογράφου, διότι καὶ ἡ γραφή του εἶναι ἴδια μὲ ἄλλα χειρόγραφα κείμενα, τὰ ὁποῖα γνωρίζουμε, ὅτι ἐγράφησαν διὰ χειρὸς Ἐκείνου. Παρόλα αὐτὰ δὲν θὰ ἀρνηθῶ κάποιο προβληματάκι στὸ βάθος. Ἀλλὰ ἂς προχωρήσουμε. 

Ο Γαλιλαίος (1564-1642) στη φυλακή. Περίπου 380 χρόνια μετά.

Πολλοί σύγχρονοι σχολιαστές, όχι καλά πλnροφορημένοι σχετικά με τις πραγματικότητες της πρώιμης νεωτερικής φυσικής φιλοσοφίας, υποθέτουν ότι αυτές οι περί θεού συζητήσεις, περί θεϊκών ιδιοτήτων, και περί των δεδηλωμένων διασυνδέσεων ανάμεσα στη φυσική φιλοσοφία και τη θεολογία ήσαν απλώς μια υποκριτική αφοσίωση προς τις καταπιεστικές θρησκευτικές αρχές των ημερών. Υποθέτουν ότι n σύγκρουση του Γαλιλαίου με τn Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία ήταν παραδειγματική για τη σχέση ανάμεσα στην επιστήμη και τη θρησκεία εκείνον τον καιρό, και ότι οι επιστήμονες αγωνίζονταν να απελευθερωθούν από τα δεσμά και το φίμωμα που επέβαλλε η εκκλnσιαστική εξουσία. Αλλά ακόμα και του Γαλιλαίου η περίπτωση δεν ταιριάζει σε αυτό το καλούπι. Τα προβλήματα του Γαλιλαίου προήλθαν από τις απόψεις του σχετικά με τη σχετική αυθεντία της Αγίας Γραφής και της επιστήμης και από τη διαφωνία του με αρχές της βιβλικής ερμηνείας, και όχι από κάποια γενική αντίθεση της Εκκλησίας προς την επιστήμη. Στο ιστορικό πλαίσιο τnς ισχυρής αντίδρασης της Εκκλησίας ενάντια στη Μεταρρύθμιση, η φαινομενικά λογική τοποθέτηση του Γαλιλαίου ήταν φορτωμένη με ακούσια διαμφισβητούμενους ισχυρισμούς. Επιπλέον, η Καθολική Εκκλησία ήταν ένας από τους μεγαλύτερους προστάτες των επιστημών κατά τον δέκατο έβδομο αιώνα, και πολλά μέλη της Εταιρείας του Ιησού, των Ιησουιτών, συνέβαλαν πολύ στην αστρονομία και τη φυσική φιλοσοφία της εποχής. Περαιτέρω, στη μετά τη Μεταρρύθμιση Ευρώπη, δεν υπήρχε πια μία εκκλησία που να επιβάλλει κάποια κομματική γραμμή στους μελετητές και τους λογίους.

Ιράν: Γιατί τόσοι πολλοί πιστεύουν τη δυτική προπαγάνδα;

 

 

Για όσους δεν καταλαβαίνουν τι διακυβεύεται, αρκεί να διαβάσουν τις δηλώσεις του Τραμπ, οι οποίες χθες απευθύνθηκαν στους Ιρανούς «πατριώτες», προτρέποντάς τους όχι μόνο να συνεχίσουν τις διαμαρτυρίες αλλά και να πάρουν τον έλεγχο των θεσμών τους. «Θυμηθείτε τα ονόματα των δολοφόνων και των κακοποιών... η βοήθεια έρχεται... MIGA!» [Make Iran Great Again-Κάντε το Ιράν ξανά μεγάλο].

Tω αυτώ μηνί IΓ΄, μνήμη του εν Aγίοις Πατρός ημών Iωάννου Aρχιεπισκόπου Kωνσταντινουπόλεως του Xρυσοστόμου

 

Oύτος ο μέγας φωστήρ, και μεγαλόφωνος της οικουμένης διδάσκαλος, εκατάγετο από την μεγαλόπολιν Aντιόχειαν, υιός ων γονέων ευσεβών, πατρός μεν, Σεκούνδου αρχιστρατήγου, μητρός δε Aνθούσης. Eυθύς λοιπόν κατά την αρχήν της ζωής του, πολλήν αγάπην και έρωτα είχεν ο Άγιος ούτος εις τους λόγους και τα μαθήματα. Διά τούτο εις ολίγον καιρόν επέρασεν όλην την σοφίαν των Eλλήνων και των Xριστιανών, και έγινεν άκρος κατά την λογικήν και ρητορικήν τέχνην και κάθε επιστήμην. Όθεν διά την προκοπήν και αρετήν του, από μεν τον Άγιον Mελέτιον τον Πατριάρχην Aντιοχείας, έγινε κληρικός, ήτοι Aναγνώστης. Aπό δε τον Aντιοχείας Φλαβιανόν, έγινε Διάκονος και Πρεσβύτερος. Πολλούς δε λόγους συνέταξεν ο χρυσούς αυτού κάλαμος, σχεδόν υπερβαίνοντας αριθμόν, τόσον περί μετανοίας, όσον και περί της των ηθών ευκοσμίας και καταστάσεως. Kαι πάσαν σχεδόν ερμήνευσε την θεόπνευστον Γραφήν. Eπειδή δε Nεκτάριος ο Kωνσταντινουπόλεως Πατριάρχης εκοιμήθη εν Kυρίω, διά τούτο με την ψήφον των Eπισκόπων, και με την προσταγήν του βασιλέως Aρκαδίου, εκαλέσθη ο μακάριος ούτος Iωάννης από την Aντιόχειαν, και έγινε κανονικώς Πατριάρχης της βασιλίδος των πόλεων. Tόσον δε πολλά επέδωκεν ο αοίδιμος τον εαυτόν του εις την άσκησιν και εγκράτειαν, εις τρόπον ότι, έτρωγε μόνον τον χυλόν του κριθαρίου. Kαι πάλιν από αυτόν δεν εχόρταινεν, αλλά ολίγον τι μετελάμβανε. Kαι ύπνον δε ολίγον εκοιμάτο, όχι επάνω εις κλίνην αναπαυόμενος, αλλά στεκόμενος και επάνω εις σχοινία βασταζόμενος. Όταν δε πολλά εκουράζετο, τότε ολίγον εκάθητο.

Η απάντηση που έδωσε ο Άγιος Νείλος ο ασκητής στον Αυτοκράτορα Αρκάδιο

 

Λίγο καιρό μετά την δεύτερη εξορία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μια σειρά από θεομηνίες έπληξε την Κωνσταντινούπολη.

Η φαντασία του αυτοκράτορα, όπως καλά κανείς αντιλαμβάνεται, δεν άργησε να ταραχθεί από το συνδυασμό αυτών των γεγονότων … η πόλη τραντάχτηκε επανειλημμένα από τόσο βίαιους σεισμούς, ώστε οι χρονογράφοι θεώρησαν καθήκον τους να τους συμπεριλάβουν στα βιβλία τους. Ταυτόχρονα καταιγίδες διαδέχονταν η μία την άλλη σε μικρά χρονικά διαστήματα. Κεραυνός έπεσε πολλές φορές στο χώρο μέσα από τα τείχη, ενώ χαλάζι τεράστιου μεγέθους κατέστρεφε σε αρκετά μίλια τα γύρω σπαρτά. Δεν χρειάζονταν περισσότερα, για να πείσουν τον αυτοκράτορα ότι η σφοδρή οργή του ουρανού αληθινά ξέσπασε εναντίον αυτού και των υπηκόων του. ’Έγραψε, λοιπόν, σε κάποιον ερημίτη αναγνωρισμένης αγιότητας, που κατοικούσε στο Όρος Σινά, για να ζητήσει τις πανίσχυρες, όπως έλεγαν, προσευχές του προς τον Θεό. Αυτός ο ερημίτης ονομαζόταν Νείλος και η Εκκλησία τον τιμά και σήμερα ως άγιο.

Βασιλική του Αγίου Πέτρου: θάλαμοι ακρόασης ή δωμάτια ψυχανάλυσης;

 

Την είδηση μετέδωσε η La Stampa και την ανέλαβε η InfoCatolica: Οι υπεύθυνοι της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου έχουν εγκαταστήσει ένα είδος θαλάμου στο κτίριο, όπου ο καθένας μπορεί να μιλήσει για ό,τι θέλει και όπου "ένας αδελφός ακούει έναν άλλο αδελφό". Μια συνοδική εκδοχή της ψυχανάλυσης;

Όπως σωστά επισημαίνει η InfoCatolica, τα εξομολογητήρια – και οι εξομολογητές – υπήρξαν πάντα ένα ουσιαστικό στοιχείο του Αγίου Πέτρου, που υποδέχεται καθολικούς από όλο τον κόσμο, επιτρέποντάς τους να λάβουν το μυστήριο της εξομολόγησης στη δική τους γλώσσα κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος ή ενός Ιερού Έτους. 

Ωστόσο, η εφημερίδα La Stampa αποκαλύπτει τη δημιουργία ενός νέου «χώρου ακρόασης» στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, ενός είδους καμπίνας σε μοντέρνο και μινιμαλιστικό στιλ, που έρχεται σε παράξενο αντίθεση με τη μεγαλοπρέπεια του χώρου και της εσωτερικής διακόσμησης.

Σημεία των καιρών

Ορισμένες από τις ομιλίες του Μακαριστού Fulton Sheen έγιναν διάσημες για την προφητική ικανότητα του Αρχιεπισκόπου του Νιούπορτ να διαβάζει τα "σημεία των καιρών". "Σημεία των καιρών μας" είναι ο τίτλος της ραδιοφωνικής ομιλίας του Sheen το 1947, στην οποία προέβλεψε την άφιξη ενός Αντίχριστου, που θυμίζει από πολλές απόψεις έναν ορισμένο "ελαφρύ" χριστιανισμό που είναι τόσο διαδεδομένος σήμερα. Τον Ιούλιο, δημοσιεύσαμε το πλήρες κείμενο σε μία από τις μεταφράσεις μας. Ακολουθεί ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό απόσπασμα:

"Ο Αντίχριστος, ωστόσο, δεν θα ονομαστεί έτσι, αλλιώς δεν θα είχε οπαδούς. Δεν θα φοράει κόκκινα κολάν ούτε θα ξερνάει θειάφι, ούτε θα κραδαίνει δόρυ ή θα κουνάει ουρά με βέλη όπως ο Μεφιστοφελής στον Φάουστ. Πουθενά στην Αγία Γραφή δεν βρίσκουμε επιβεβαίωση του λαϊκού μύθου που φαντάζεται τον διάβολο ως καραγκιόζη ντυμένο στα κόκκινα. Αντίθετα, περιγράφεται ως έκπτωτος άγγελος, ως "ο πρίγκιπας αυτού του κόσμου", του οποίου η δουλειά είναι να μας πει ότι δεν υπάρχει άλλος κόσμος. Η λογική του είναι απλή: αν δεν υπάρχει παράδεισος, δεν υπάρχει κόλαση- αν δεν υπάρχει κόλαση, δεν υπάρχει αμαρτία- αν δεν υπάρχει αμαρτία, δεν υπάρχει κρίση, και αν δεν υπάρχει κρίση, τότε το κακό είναι καλό και το καλό είναι κακό. Πέρα όμως από αυτές τις περιγραφές, ο Κύριος μας λέει ότι θα μοιάζει πολύ με τον εαυτό του, ότι θα εξαπατήσει ακόμη και τους εκλεκτούς - και σίγουρα κανένας διάβολος από αυτούς που έχουμε δει στα βιβλία με τις εικόνες δεν θα μπορούσε να εξαπατήσει τους εκλεκτούς.

Μεταξύ ουτοπίας και ύβρεως

 

Ο ριζοσπαστικός γνωστικισμός (ύλη = κακό/διαφθορά, πνεύμα = αγνότητα/θεϊκό) γνώρισε μια σχεδόν φυσιολογική παρακμή κατά τη διάρκεια της θρησκευτικής και πολιτιστικής κρίσης της Ευρώπης του 15ου-16ου αιώνα, υπεύθυνη για την ιδέα ότι ο άνθρωπος μπορούσε να αυτοπραγματωθεί, χωρίς να εξαρτάται από έναν Ανώτερο για να απελευθερωθεί από τον κύκλο της μετενσάρκωσης και της σκλαβιάς του υλικού κόσμου.

Τότε ήταν που το επίκεντρο μετατοπίστηκε από την ψυχή στη συνείδηση, η οποία έγινε ο τόπος όπου ο άνθρωπος μπορούσε να ασκήσει την ελευθερία του, χτίζοντας μια ταυτότητα μέσω της ατομικής βούλησης. Στο Oratio de hominis dignitate (1486), ο Πίκο υποστήριξε ότι ο άνθρωπος μπορούσε να διαμορφώσει τον εαυτό του μέσω των επιλογών του: «Δεν σε έκανα ούτε ουράνιο ούτε γήινο, θνητό ούτε αθάνατο, για να διαμορφώσεις και να σμιλεύσεις τον εαυτό σου με τη μορφή που θα επέλεγες».

Η μόνη μάχη που πρέπει να δοθεί είναι για το δικαίωμα να μην μεταναστεύουμε

Νωρίς το πρωί, καθώς έπαιρνα το λεωφορείο για την Κατάνια, το μπαρ ήταν γεμάτο από φυλακισμένους της μετανάστευσης. Υπήρχαν μερικοί άνθρωποι που δεν είχα δει εδώ και 40 χρόνια, πλέον γέροι, πλέον φυλακισμένοι στη Γερμανία. Είχαν επιστρέψει για να θάψουν ένα άτομο που είχε επίσης πεθάνει στη Γερμανία. Δηλαδή: μια χώρα όπου γεννιέσαι και επιστρέφεις με τα πόδια μπροστά. Αλλά όπου δεν μπορείς να ζήσεις μια αξιοπρεπή ζωή. Μετά μια ομάδα Ρουμάνων, Ρομά Ρουμάνων. Τώρα κυριαρχούν στο χωριό, αλλά προφανώς δεν τους νοιάζει καθόλου το χωριό: είναι μόνο ένα μέρος για εκμετάλλευση, αλλά δεν ανήκουν στην ιστορία του ούτε αντιπροσωπεύει το μέλλον τους.

Ουδετερότητα και Τεχνητή Νοημοσύνη: Ένα διαλεκτικό παιχνίδι σκακιού για το φύλο μεταξύ ενός ανθρώπου και του ChatGPT

 

από τον Lorenzo Borrè - 29 Οκτωβρίου 2025

 

Πηγή: Μπαρμπαντίγιο

Σύμφωνα με τον Henri Poincaré, η επιστήμη είναι αντικειμενική επειδή βασίζεται στη μαθηματική φύση των γεγονότων και στην αρμονία των μαθηματικών νόμων, και όχι σε προσωπικές απόψεις ή προτιμήσεις.
Δεδομένου ότι τα μαθηματικά αποτελούν τη βάση της διαδικασίας εννοιολογικής ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης, θα πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι προγράμματα όπως το ChatGPt χαρακτηρίζονται από αξιολογική ουδετερότητα και Ευκλείδεια λογική, και επομένως οι απαντήσεις που παρέχουν είναι αυστηρά αντικειμενικές (το αν είναι επίσης αυστηρά αληθινές είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, καθώς η Αλήθεια, ευτυχώς, υπάρχει σε μια σφαίρα έξω από τη σφαίρα της τεχνολογίας). 
Όταν ρωτήθηκε για αυτό το σημείο, το ChatGPT-5 εξηγεί ότι «έχει σχεδιαστεί για να είναι όσο το δυνατόν πιο ουδέτερο στις αξιολογικές του κρίσεις, αλλά δεν είναι αξιολογικά ουδέτερο με απόλυτη έννοια».

Η Ελλάδα σε κρίση ταυτότητας: Όταν ο λαός μισεί τον εαυτό του!

 Τρία σύγχρονα στιγμιότυπα, που μοιάζουν να είναι τυχαία και άσχετα μεταξύ τους, αποκαλύπτουν στην πραγματικότητα το ίδιο βαθύ και κοινό ψυχολογικό υπόστρωμα της ελληνικής κοινωνίας: την εσωτερική σύγχυση και την άρνηση της ταυτότητάς της. Το πρώτο είναι ένα διαφημιστικό βίντεο του υπουργείου Παιδείας, όπου ο μοναδικός μαθητής που εμφανίζεται είναι αλλοεθνής. Το δεύτερο είναι η δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού, ο οποίος χαρακτήρισε τον εαυτό του αντινατιβιστή. Και το τρίτο είναι η έπαρση παλαιστινιακών σημαιών από οργανώσεις της Αριστεράς. Και τα τρία, πέρα από επιφανειακές πράξεις, μαρτυρούν μια βαθιά συλλογική προσπάθεια ενός πολιτισμού που αγωνίζεται να ξεχάσει τον ίδιο του τον εαυτό, μήπως και απαλλαγεί από το ιστορικό του βάρος.

Πρόοδος και Διατήρηση: Τα Φιλοσοφικά Ερωτήματα που Απορρίπτουν Κάθε Συζήτηση για Αριστερά και Δεξιά

 

Μεταξύ των πολλών λόγων που διέπουν τη θέση —που έχουν εκφραστεί αρκετές φορές σε αυτήν τη σελίδα— σχετικά με την ανάγκη για μια νέα πολιτική σκέψη που να είναι ανταγωνιστική τόσο προς τη δεξιά όσο και προς την αριστερά, υπάρχουν αρκετά φιλοσοφικά ερωτήματα που σχετίζονται με τις έννοιες της προόδου και της διατήρησης.

Αυτά τα δύο ερωτήματα, επιπλέον, υπογραμμίζουν το πρόβλημα του πώς, προς το παρόν, δεν υπάρχουν εναλλακτικές φιλοσοφίες έναντι τής νεοφιλελεύθερης και του μεταανθρωπισμού όσον αφορά την ερμηνεία των ανθρωπολογικών αλλαγών που βρίσκονται σε εξέλιξη.

Στον «ερευνητή της αλήθειας» για το Άγιο Πνεύμα (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

Η Εκκλησία διδάσκει ότι υπάρχει ένα Άγιο Πνεύμα, το οποίο είναι Θεός εκ Θεού. Γλυκύς εκ Γλυκύτητος. Αθάνατος εξ Αθανασίας. Φως εκ Φωτός. Ζωή από τη Ζωή. Εσείς όμως θα θέλατε οι άνθρωποι να ζουν κατά το πνεύμα της εποχής. Αλλά το πνεύμα της εποχής είναι το πνεύμα που αλλάζει, όπως ο περαστικός άνεμος. Με τη διαφορά ότι ο συνηθισμένος άνεμος ξεριζώνει και καταστρέφει τα δέντρα, ενώ ο άνεμος του πνεύματος της εποχής ξεριζώνει και καταστρέφει τις ψυχές. Αν οι άνθρωποι ακολουθούσαν μόνο το πνεύμα της εποχής, θα επέστρεφαν από εκεί που ξεκίνησαν, όπως λέει και το ανέκδοτο με τον σιδηρουργό.

Κάποιος σιδηρουργός έστειλε τον γιό του να γυρίσει όλο τον κόσμο, ψάχνοντας για μία καλύτερη και ελαφρότερη εργασία από αυτή του σιδηρουργού, έτσι ώστε να μπορεί να συντηρήσει τον γιο του όταν γεράσει και τον ίδιο που ήδη άρχισε να γερνά. Πριν τον αποχωρισμό λέει ο σιδηρουργός στον γιό του: «Να τηρείς έναν βασικό κανόνα που προτείνουν οι ταξιδιώτες: δέσου με τον άνεμο». Υπάκουσε ο γιος τον πατέρα, έφυγε για το ταξίδι του στον κόσμο και πήγαινε, ακολουθώντας συνεχώς την κατεύθυνση του άνεμου, ώσπου μια μέρα βρέθηκε έξω από το σιδηρουργείο του πατέρα του. Ξαφνιάστηκε ο πατέρας και ο γιος του λέει: «Μην ξαφνιάζεσαι, η συμβουλή σου μ’ έφερε πίσω! Αφουγκραζόμουν προσεκτικά ποιος άνεμος φυσά και δενόμουν μαζί του όπως μου είπες»! Απογοητευμένος ο σιδηρουργός λέει στον γιό του: «Μείνε εδώ και από εδώ και στο εξής δέσου μαζί μου, όπως και εγώ δέθηκα με τους γονείς μου».