Η απάντηση που έδωσε ο Άγιος Νείλος ο ασκητής στον Αυτοκράτορα Αρκάδιο

 

Λίγο καιρό μετά την δεύτερη εξορία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου μια σειρά από θεομηνίες έπληξε την Κωνσταντινούπολη.

Η φαντασία του αυτοκράτορα, όπως καλά κανείς αντιλαμβάνεται, δεν άργησε να ταραχθεί από το συνδυασμό αυτών των γεγονότων … η πόλη τραντάχτηκε επανειλημμένα από τόσο βίαιους σεισμούς, ώστε οι χρονογράφοι θεώρησαν καθήκον τους να τους συμπεριλάβουν στα βιβλία τους. Ταυτόχρονα καταιγίδες διαδέχονταν η μία την άλλη σε μικρά χρονικά διαστήματα. Κεραυνός έπεσε πολλές φορές στο χώρο μέσα από τα τείχη, ενώ χαλάζι τεράστιου μεγέθους κατέστρεφε σε αρκετά μίλια τα γύρω σπαρτά. Δεν χρειάζονταν περισσότερα, για να πείσουν τον αυτοκράτορα ότι η σφοδρή οργή του ουρανού αληθινά ξέσπασε εναντίον αυτού και των υπηκόων του. ’Έγραψε, λοιπόν, σε κάποιον ερημίτη αναγνωρισμένης αγιότητας, που κατοικούσε στο Όρος Σινά, για να ζητήσει τις πανίσχυρες, όπως έλεγαν, προσευχές του προς τον Θεό. Αυτός ο ερημίτης ονομαζόταν Νείλος και η Εκκλησία τον τιμά και σήμερα ως άγιο.

Βασιλική του Αγίου Πέτρου: θάλαμοι ακρόασης ή δωμάτια ψυχανάλυσης;

 

Την είδηση μετέδωσε η La Stampa και την ανέλαβε η InfoCatolica: Οι υπεύθυνοι της Βασιλικής του Αγίου Πέτρου έχουν εγκαταστήσει ένα είδος θαλάμου στο κτίριο, όπου ο καθένας μπορεί να μιλήσει για ό,τι θέλει και όπου "ένας αδελφός ακούει έναν άλλο αδελφό". Μια συνοδική εκδοχή της ψυχανάλυσης;

Όπως σωστά επισημαίνει η InfoCatolica, τα εξομολογητήρια – και οι εξομολογητές – υπήρξαν πάντα ένα ουσιαστικό στοιχείο του Αγίου Πέτρου, που υποδέχεται καθολικούς από όλο τον κόσμο, επιτρέποντάς τους να λάβουν το μυστήριο της εξομολόγησης στη δική τους γλώσσα κατά τη διάρκεια ενός προσκυνήματος ή ενός Ιερού Έτους. 

Ωστόσο, η εφημερίδα La Stampa αποκαλύπτει τη δημιουργία ενός νέου «χώρου ακρόασης» στη Βασιλική του Αγίου Πέτρου, ενός είδους καμπίνας σε μοντέρνο και μινιμαλιστικό στιλ, που έρχεται σε παράξενο αντίθεση με τη μεγαλοπρέπεια του χώρου και της εσωτερικής διακόσμησης.

Σημεία των καιρών

Ορισμένες από τις ομιλίες του Μακαριστού Fulton Sheen έγιναν διάσημες για την προφητική ικανότητα του Αρχιεπισκόπου του Νιούπορτ να διαβάζει τα "σημεία των καιρών". "Σημεία των καιρών μας" είναι ο τίτλος της ραδιοφωνικής ομιλίας του Sheen το 1947, στην οποία προέβλεψε την άφιξη ενός Αντίχριστου, που θυμίζει από πολλές απόψεις έναν ορισμένο "ελαφρύ" χριστιανισμό που είναι τόσο διαδεδομένος σήμερα. Τον Ιούλιο, δημοσιεύσαμε το πλήρες κείμενο σε μία από τις μεταφράσεις μας. Ακολουθεί ένα ιδιαίτερα αποτελεσματικό απόσπασμα:

"Ο Αντίχριστος, ωστόσο, δεν θα ονομαστεί έτσι, αλλιώς δεν θα είχε οπαδούς. Δεν θα φοράει κόκκινα κολάν ούτε θα ξερνάει θειάφι, ούτε θα κραδαίνει δόρυ ή θα κουνάει ουρά με βέλη όπως ο Μεφιστοφελής στον Φάουστ. Πουθενά στην Αγία Γραφή δεν βρίσκουμε επιβεβαίωση του λαϊκού μύθου που φαντάζεται τον διάβολο ως καραγκιόζη ντυμένο στα κόκκινα. Αντίθετα, περιγράφεται ως έκπτωτος άγγελος, ως "ο πρίγκιπας αυτού του κόσμου", του οποίου η δουλειά είναι να μας πει ότι δεν υπάρχει άλλος κόσμος. Η λογική του είναι απλή: αν δεν υπάρχει παράδεισος, δεν υπάρχει κόλαση- αν δεν υπάρχει κόλαση, δεν υπάρχει αμαρτία- αν δεν υπάρχει αμαρτία, δεν υπάρχει κρίση, και αν δεν υπάρχει κρίση, τότε το κακό είναι καλό και το καλό είναι κακό. Πέρα όμως από αυτές τις περιγραφές, ο Κύριος μας λέει ότι θα μοιάζει πολύ με τον εαυτό του, ότι θα εξαπατήσει ακόμη και τους εκλεκτούς - και σίγουρα κανένας διάβολος από αυτούς που έχουμε δει στα βιβλία με τις εικόνες δεν θα μπορούσε να εξαπατήσει τους εκλεκτούς.

Μεταξύ ουτοπίας και ύβρεως

 

Ο ριζοσπαστικός γνωστικισμός (ύλη = κακό/διαφθορά, πνεύμα = αγνότητα/θεϊκό) γνώρισε μια σχεδόν φυσιολογική παρακμή κατά τη διάρκεια της θρησκευτικής και πολιτιστικής κρίσης της Ευρώπης του 15ου-16ου αιώνα, υπεύθυνη για την ιδέα ότι ο άνθρωπος μπορούσε να αυτοπραγματωθεί, χωρίς να εξαρτάται από έναν Ανώτερο για να απελευθερωθεί από τον κύκλο της μετενσάρκωσης και της σκλαβιάς του υλικού κόσμου.

Τότε ήταν που το επίκεντρο μετατοπίστηκε από την ψυχή στη συνείδηση, η οποία έγινε ο τόπος όπου ο άνθρωπος μπορούσε να ασκήσει την ελευθερία του, χτίζοντας μια ταυτότητα μέσω της ατομικής βούλησης. Στο Oratio de hominis dignitate (1486), ο Πίκο υποστήριξε ότι ο άνθρωπος μπορούσε να διαμορφώσει τον εαυτό του μέσω των επιλογών του: «Δεν σε έκανα ούτε ουράνιο ούτε γήινο, θνητό ούτε αθάνατο, για να διαμορφώσεις και να σμιλεύσεις τον εαυτό σου με τη μορφή που θα επέλεγες».

Η μόνη μάχη που πρέπει να δοθεί είναι για το δικαίωμα να μην μεταναστεύουμε

Νωρίς το πρωί, καθώς έπαιρνα το λεωφορείο για την Κατάνια, το μπαρ ήταν γεμάτο από φυλακισμένους της μετανάστευσης. Υπήρχαν μερικοί άνθρωποι που δεν είχα δει εδώ και 40 χρόνια, πλέον γέροι, πλέον φυλακισμένοι στη Γερμανία. Είχαν επιστρέψει για να θάψουν ένα άτομο που είχε επίσης πεθάνει στη Γερμανία. Δηλαδή: μια χώρα όπου γεννιέσαι και επιστρέφεις με τα πόδια μπροστά. Αλλά όπου δεν μπορείς να ζήσεις μια αξιοπρεπή ζωή. Μετά μια ομάδα Ρουμάνων, Ρομά Ρουμάνων. Τώρα κυριαρχούν στο χωριό, αλλά προφανώς δεν τους νοιάζει καθόλου το χωριό: είναι μόνο ένα μέρος για εκμετάλλευση, αλλά δεν ανήκουν στην ιστορία του ούτε αντιπροσωπεύει το μέλλον τους.

Ουδετερότητα και Τεχνητή Νοημοσύνη: Ένα διαλεκτικό παιχνίδι σκακιού για το φύλο μεταξύ ενός ανθρώπου και του ChatGPT

 

από τον Lorenzo Borrè - 29 Οκτωβρίου 2025

 

Πηγή: Μπαρμπαντίγιο

Σύμφωνα με τον Henri Poincaré, η επιστήμη είναι αντικειμενική επειδή βασίζεται στη μαθηματική φύση των γεγονότων και στην αρμονία των μαθηματικών νόμων, και όχι σε προσωπικές απόψεις ή προτιμήσεις.
Δεδομένου ότι τα μαθηματικά αποτελούν τη βάση της διαδικασίας εννοιολογικής ανάπτυξης της Τεχνητής Νοημοσύνης, θα πρέπει να συναχθεί το συμπέρασμα ότι προγράμματα όπως το ChatGPt χαρακτηρίζονται από αξιολογική ουδετερότητα και Ευκλείδεια λογική, και επομένως οι απαντήσεις που παρέχουν είναι αυστηρά αντικειμενικές (το αν είναι επίσης αυστηρά αληθινές είναι ένα εντελώς διαφορετικό θέμα, καθώς η Αλήθεια, ευτυχώς, υπάρχει σε μια σφαίρα έξω από τη σφαίρα της τεχνολογίας). 
Όταν ρωτήθηκε για αυτό το σημείο, το ChatGPT-5 εξηγεί ότι «έχει σχεδιαστεί για να είναι όσο το δυνατόν πιο ουδέτερο στις αξιολογικές του κρίσεις, αλλά δεν είναι αξιολογικά ουδέτερο με απόλυτη έννοια».

Η Ελλάδα σε κρίση ταυτότητας: Όταν ο λαός μισεί τον εαυτό του!

 Τρία σύγχρονα στιγμιότυπα, που μοιάζουν να είναι τυχαία και άσχετα μεταξύ τους, αποκαλύπτουν στην πραγματικότητα το ίδιο βαθύ και κοινό ψυχολογικό υπόστρωμα της ελληνικής κοινωνίας: την εσωτερική σύγχυση και την άρνηση της ταυτότητάς της. Το πρώτο είναι ένα διαφημιστικό βίντεο του υπουργείου Παιδείας, όπου ο μοναδικός μαθητής που εμφανίζεται είναι αλλοεθνής. Το δεύτερο είναι η δημόσια δήλωση του πρωθυπουργού, ο οποίος χαρακτήρισε τον εαυτό του αντινατιβιστή. Και το τρίτο είναι η έπαρση παλαιστινιακών σημαιών από οργανώσεις της Αριστεράς. Και τα τρία, πέρα από επιφανειακές πράξεις, μαρτυρούν μια βαθιά συλλογική προσπάθεια ενός πολιτισμού που αγωνίζεται να ξεχάσει τον ίδιο του τον εαυτό, μήπως και απαλλαγεί από το ιστορικό του βάρος.